The Hunt for Roxy en Estelle (Ton)


Het is koopavond. Alvorens ik naar Felix ga, heb ik nog wat onderlijnmateriaal nodig. Mijn voorraad dreggen moet ook aangevuld worden en dus ben ik min of meer verplicht om langs de hengelsportzaak te gaan.

Ik heb eigenlijk wel wat met de zaak van Ton. Een ouderwetse deurbel die klingelt wanneer je binnenloopt. Het mysterieuze kraaltjesgordijn dat winkel en woongedeelte scheidt. De ietwat oubollig ingerichte etalage bij gebrek aan een etaleur. Zo’n echte mannenwinkel.
Ik ben op de roofvisafdeling en mijn oog is gevallen op de dreggen. Normaal gesproken neem ik altijd de Gamakatsu’s of de VMC’s. Toch kies ik dit keer eens voor de Owner’s. Mans raadde me ze laatst eens aan, op het feestje van Felix. “Oersterke dreggen en scherp als een scheermes”, hoor ik hem nog zeggen.
(Iemand van jullie positieve ervaringen wat betreft deze dreggen?)

Ton is zich aan het uitsloven. Hij heeft het druk met een jonge vent. Beginnende karpervissers zijn de beste klanten voor een hengelsportzaak.  Even geen tijd voor Pomp, dat vind ik helemaal niet erg. Ik vermaak me prima in deze snoepwinkel voor mannen en zo sta ik nog wat te turen. Na tien minuten verlaat dan eindelijk de grote klant. Tevreden komt Ton naar me toe.
“Zooo Pomp, weer achter de rovers aan?” Nonchalant leunt hij tegen het rek met kunstaas. “Vertel eens ouwe mazzelaar, ga je het water van Felix weer bestoken met je aasvissen?”, en Ton gooit er eens één van zijn fameuze lachsalvo’s uit.

“Lekker klantje had je net?”, ik probeer van onderwerp te wisselen, maar het lukt niet echt. “Ja Pomp, dat soort klanten maken mijn dag weer goed. Die kleine boodschapjes van jou zetten natuurlijk geen zoden aan de dijk, hahahah.”
Ton verdwijnt  even achter het gordijn met zijn koffiemok. Het rammelende lepeltje vertelt me dat zijn lege bak zo meteen weer rijkelijk gevuld wordt met vers gemalen bonen extract.
Ondertussen zit ik mij af te vragen hoe ik nu weer onder die vragen uit kom. Ik ben eigenlijk wel klaar en maak aanstalten om te vertrekken. Met de dreggen, sleeves en wat doodaasdobbers verplaats ik mij naar de kassa. Zoals verwacht komt Ton terug met zijn bakkie leut.
“Zooo, meneer Pompidoe. We willen afrekenen? Eens kijken wat de schade is.”
Maar in plaats van dat Ton netjes de bedragen aanslaat op zijn nostalgische kassa, bedenkt hij zich, plaatst zijn handen onder zijn kin en leunt op zijn ellebogen voorover gebogen op de toonbank.

“Vertel mij nou maar waar dat water van Felix is. Ik kom er toch wel achter.”
“Ton, ik vind je een aardige vent, maar ik weet niet waar je het over hebt.”, is mijn antwoord.
“Jongu, ik ben niet achterlijk of zo. Jij gaat mij veel te veel met die Felix om. Ik weet dat hij je dingen over dat water vertelt.”
Nogmaals probeer ik Ton te overtuigen dat ik nergens wat van af weet. “Ton, ik weet van niks en als  ik het wel wist, dan vertel ik het natuurlijk niet. Dat begrijp je wel.” De sfeer wordt grimmiger en ik zie Ton’s hoofd rood aanlopen. Dan knapt er iets bij de man en gooit hij ineens al zijn frustraties naar buiten.
“Als jij mij nu G*&verd#mme niet vertelt waar dat water is, zal ik je deze tent eens even uitgooien!! Wat denk je daarvan. Aap dat je bent!!!”
Mijn onderlip trilt. Ik moet oppassen dat ik nu niet de verkeerde dingen ga zeggen en ik probeer me te herpakken. Ton’s ogen spuwen vuur, gaat me als ik niet oppas zo meteen iets aandoen. In een kwinkslag bedenk ik mij. Ik pak mijn spullen, trek dertig euro uit mijn portemonnee, gooi die op de toonbank en zeg. “Zoek het lekker uit, Ton!” Vervolgens draai ik me om, loop naar de deur en wandel zo naar buiten. Een verbouwereerde Ton achterlatend. Met mijn hart in de keel stap ik in de auto. Minutenlang staar ik voor me uit. Dan hoor ik in de verte de deurbel. Snel start ik mijn auto en rij naar Felix.

Foto: ’s Avonds even bij Ton langs. Was niet zo’n goed idee.
De oude baas verwacht me en niet veel later zit ik aan de tafel van onze bejaarde snoekvisser. Ietwat aangeslagen vertel ik Felix wat er vijftien minuten geleden heeft plaatsgevonden in de winkel.
“Marcel, wees op je hoede met die Ton.” “Ik wil je niet bang maken, maar wist je dat die man een strafblad heeft?”
“Ja, voor het intimideren van klanten zeker?”, grap ik nog wat.
“Dat moet je wel serieus nemen, beste jongen. Die man is geen lieverdje en zijn maat Jacob evenmin!”
“Ik laat het allemaal wel bezinken, Felix.” “Ik ben op mijn hoede. Heb totaal geen behoefte om op korte termijn naar die zaak te gaan. We laten het hierbij.” Ondertussen is Felix de keuken uitgekomen met een goeie warme kop thee. De fotoboeken liggen inmiddels op tafel en dan is het tijd om Felix het verslag van vanochtend mede te delen.  Zo zitten we een uurtje, maar word ik wel door de beste vriend teleurgesteld.

“Nee, ik moet je helaas teleurstellen, Marcel.” “Het klinkt oneerbiedig maar van de vissen onder de meter heb ik nauwelijks foto’s.” “Hoe mooi de vis ook mag zijn, want mooi is ze.” Felix bladert nog eens door zijn oude fotoboek, in de hoop een vis onder de magische grens te vinden. Teleurgesteld berg ik de foto’s van mijn snoekdame op.  “Negenennegentig centimeter gaf de meetplank aan, Felix.” “ Meer kon ik er echt niet van maken.”

“Jongen, je hebt een prachtige dame gevangen.” “Vergeet niet dat dit de eerste vis is he. En meteen een goeie.” “Ik ben dolblij dat er nog snoek op die plas zit. “ “Bekijk het maar van de positieve kant. Het zou juist een anticlimax zijn wanneer je nu al één van de dames zou vangen.” Ondertussen bladert Felix door en houdt hij even stil bij een bak van een snoekbaars. “Wow, zwemt dat daar ook?”, vraag ik geïnteresseerd?

“Ha, jazeker . Er zwommen ook kastelen van snoekbaarzen!” “Je hebt Mans toch gehoord? Daar is niks aan gelogen.” “Deze vis was eenennegentig centimeter, gevangen op een baksteen van een voorn!”  “Die snoekbaarzen zijn echt niet vies van een beetje aasvis hoor, hoewel nog steeds anders wordt beweerd.” “Het zou me niets verbazen als je binnenkort ook je eerste snoekbaars zou vangen!”

Ik til mijn wenkbrauwen op. Een snoekbaars van formaat staat ook nog hoog op mijn lijstje. Per toeval ving ik er eens één tijdens het zeelten. Op een bosje maden welteverstaan. Ook nog tijdens de gesloten tijd. Een dikke zeventiger kan ik me nog herinneren. Het zou fantastisch zijn om nog eens zo’ n glasoog gericht te vangen.

We praten nog wat na en rond 22:30 uur breien Felix en ik er een eind aan. De vis van 99 cm stond dus niet geregistreerd in het fameuze boekje van Felix. Het kan dus zijn dat ik een nieuwe vis heb weten te vangen. Al met al blijft het een goeie start en kan ik niet wachten tot de volgende sessie. Toch zit me het akkefietje met Ton niet lekker. Misschien moet ik nog maar eens goed met hem gaan praten. Neeeeee, nu effe geen zin in. Er moet morgen weer gevist worden.

Tim heeft de prijsvraag gewonnen. Van harte gefeliciteerd Tim! De snoek was net geen meter lang, maar niet minder mooi. De 99 centimeter smaakt naar meer. Zal het me een volgende sessie weer lukken om vis te vangen? Check it out in het volgende deel. Coming very soon. Tim, de Salmo Fatso komt naar je toe. De dobbers blijven staan voor een volgende keer 🙂

8 reacties

  1. Kees schreef:

    Hey Marcel,

    Is die Ton misschien familie van die aardige controleur uit het oosten des lands? ( grapje….)
    Wacht nog steeds op een reactie btw van de federatie-oost, zal welniet meer komen… zucht.
    Loop trouwens al weer een beetje met beide voeten op aarde na zaterdag!!
    Maar man, hoop dat ik snel weer naar de rivier kan.

    Groet,n
    Kees

  2. Niels van de Ven schreef:

    Hou de achteruitkijkspiegel maar weer in de gaten Marcel, ik vertrouw die gasten voor geen meter!

    Benieuwd naar je volgende sessie, er moet toch haast iets bijzonders uit dat water kunnen komen???

    Ik gebruik de Owner’s al een aantal jaar naar volle tevredenheid trouwens.

    Groeten, Niels

  3. Dennis schreef:

    Heey Marcel ,wat een gedoe eigenlijk met zo`n nieuwsgierig figuur…zo is er ook altijd wel wat he :S Ik heb wel eens de wat gebogen versie dreggen van Owners gehad,maar die leken mij minder goed in te haken.Inderdaad wel oersterk en vlijmscherp,maar de Gamakatsu`s doen de job eigenlijk uitstekend voor mij.Morgenochtend ga ik zelf voor het eerst even 2 uurtjes met doodaas,want op mijn aasvisstekje tekenen gezien van(grote?)snoek..in 2 uurtjes tijd moet je net ff de mazzel hebben natuurlijk maar ben benieuwd.Oke vangze maar weer!Groeten Dennis.

  4. Pierre schreef:

    Oeeeeehhhh…..heftig allemaal….ben blij dat ik die Ton niet voor me had…knap dat je je hebt ingehouden , ouwe dibbes (haha)…weet niet of mij dat in zo’n geval gelukt was…

    Trouwens……….mooi foudraaltje 😉

    Groetjes he….zondag gaan hier de dode aasvissen ook te water!!!

    Pierre

  5. Koen Verweij schreef:

    Hoi Marcel,

    Wat een verhaal!! Mooi geschreven zeg! Zou wel erg leuk zijn om dit seizoen een grote snoekbaars te vangen. Wie weet…

    Groet,

    Koen.

  6. Marcel schreef:

    @Kees: Hee Kees, virus heeft je wel goed te pakken he. Hoop dat je die controleur niet weer treft hahaha
    @Niels: Heee Niels. Ik ben op mijn hoede. Ennuh, ik blijf hopen dat er wat moois uitkomt!!
    @Dennis: Ha Dennis. Ben benieuwd wat jij vandaag gaat scoren. Die OWners ga ik eens even testen. Ben erg benieuwd. Zien er wel goed uit moet ik zeggen. Succes die 2 uurtjes! Zondag 4 uurtjes voor mij!
    @Pierre: Mooi foedraaltje he, thanx gozer!!! Laat me ff weten hoe het ging Pierre. Ben zeer benieuwd.
    @Koen: Ha Koen, Thanx man. Zou nog mooi zijn,als er zo’n stekelridder uitkomt he 🙂

  7. Siebe schreef:

    Hey Marcel,

    De updates komen nu sneller dan de vorige keer(y) Zozo weer spannend zeg. Ik zou voorlopig je inkopen maar even ergens anders doen. Als die mannen zo graag dat water willen weten dan moet het echt wel een bijzonder water zijn!

    Ben wel bang dat die mannen deze website en dus de verhalen ook lezen. Goed oppassen met wat je post, zeker qua foto’s

    Op naar de volgende vis. Nu wel even over de meter he

    Succes…

  8. Marcel schreef:

    @Siebe: Ha Siebe. Ik zit er goed in en zolang er geen ijs op het water ligt ga ik door.Ik heb inmiddels mijn adresje:)
    Ben zeker op mijn hoede hoor. Die mannen mogen meelezen. Als je het water niet kent, is het zoeken naar die bekende speld.

Laat een reactie achter