The Hunt for Roxy en Estelle (Spook en De Ridder)


“De gemeente heeft die beesten gewoon laten creperen! Ze hebben er niks aan gedaan. Geen zak!
Ja, een beetje watermonsters laten nemen door die ‘wollen sokken’, maar toen was het al te laat! De schoften.
De hele populatie lag op sterven. Mijn God wat was het een slachting.
De Paus, Janus,  Bassie en De Pannenkoek. Later nog Black Beauty, Tinus en De Scheve.
De Ouwe heb ik zelf uit haar lijden verlost. De grootste schub van de plas en bijna 40 pond. Haar ogen puilden uit. Het beest stond op knappen. Met mijn mes heb ik er een einde aan gemaakt. Ik heb staan janken als een klein kind.”

“In mei hadden we het al aangekaart bij de hengelsportvereniging. Die hebben het vervolgens doorgespeeld naar de gemeente. Maar er kwam geen hond! Bergen zeelten dreven langs de kant. Vloermatten van brasems lagen op apegapen. “Jaarlijks sterven er vissen”, zeiden ze. Ja, maar niet in zulke groten getale! Geen van die ambtenaren kwam kijken. Ze lieten die vissen gewoon kapot gaan, verdomme!”

De ellebogen steunen op zijn knieën. Met zijn hoofd gebogen staart Ruud naar de grond. De karpervisser zit stuk.
Zo zitten we alweer anderhalf uur te praten. Ik wilde wel eens weten wat er waar was van de vissterfte aan de plas. Dat was een iets te precair onderwerp, geloof ik. Wanneer  ‘De slager’ is bijgekomen, haalt hij iets wat lijkt op een uitbeenmes, tevoorschijn. Als een jongen die landjepik speelt gooit hij het mes in de grond, maakt het schoon met zijn vingertoppen, om het vervolgens weer in de grond te gooien. Ruud vertelt verder.

“Ik weet niet hoeveel karpers, zeelten, brasems en snoeken we in de bosjes hebben gelegd Marcel, maar het waren er ontiegelijk veel. Als je rond de plas liep, rook het naar dood en verderf. De ratten hoorde je in de struiken ritselen. Als aasgieren doken ze op de dode vissen. Schandalig hoe die vissen aan hun lot werden overgelaten.
Bij honderdtwintig vissen zijn we gestopt met tellen. We namen aan dat alle karpers het loodje hadden gelegd. De vele topvissen inclusief. Het was het einde van de plas.”
“Was het blauwalg?”, vraag ik.
“Ja, die zweefmolens vertelden uiteindelijk dat het om blauwalg ging, maar ik heb zo mijn twijfels. Er moet meer aan de hand geweest zijn.”
Ik onderbreek Ruud en vraag door: “Je zegt dat er ook grote snoeken waren gevonden?”
“Ja, ik wist niet dat er zulke grote beesten zwommen. Sommige vissen haalden makkelijk de één tien. Ik geloof dat er zelfs één is gevonden van één twintig en een beetje.”

Ik sta perplex, maar laat het niet merken. Ruud weet nog steeds niet van Roxy en Estelle en ik wil dat nog even zo laten. Saar heeft me in ieder geval vertrouwen gegeven dat er nog wel degelijk snoeken van de oude garde leven . En wat dacht je van de snoekbaarzen? Als die grote nog in leven zijn, waarom die oude snoeken niet?

Ik kom ‘to the point’ en stel Ruud een cruciale vraag. “Maar, als die karpers allemaal uitgestorven zijn, waarom zit jij hier dan nog te vissen?”
Ruud draait zijn hoofd. Zijn priemende ogen zoeken de mijne. Plotseling wijst de punt van zijn uitbeenmes naar mij. Ik schrik! “Neem me niet in de maling, Pomp. Ik weet dat jij die karpers hebt gezien. Herinner je onze eerste ontmoeting nog? Jij weet donders goed waarom ik hier aan de plas zit. En anders hebben die oudjes je dat vast wel verteld.”
Ruud ziet dat ik schrik en gaat staan. “Als je het maar wel voor je houdt, mannetje. Want anders….”
De rustige Ruud van anderhalf uur geleden is compleet verdwenen. Voor me staat een agressieve slager. In zijn hand een mes waarmee hij meer dan aardig uit de voeten kan. Ik moet vreselijk oppassen wat ik nu zeg. Ik moet rustig blijven.
“Ik ben niet van plan ook maar iets aan collega vissers te vertellen, Ruud. Daar kun je van op aan. Wat win ik er mee? Ik ga mijn eigen glazen toch niet ingooien. Je kunt me vertrouwen, Ruud.”
‘De Slager’ staat nog steeds met zijn mes in de handen. Dreigend, uitgestoken.
Dan draait hij zich om, bergt zijn mes op, doet zijn handen in de zij en kijkt over het water. “Ik ben op zoek naar Spook en De Ridder, Pomp.”
“De twee laatste karpers die nog ontbreken uit het illustere rijtje vissen die deze plas ooit heeft gekend.
Felix had dus gelijk. Ruud is inderdaad op zoek naar Spook. Van die andere vis was ik niet op de hoogte. Maar goed, we hebben weer informatie.
Ruud gaat verder: “Ik dacht werkelijk dat alle vissen de pijp uit waren. Een gelukje voor mij. Spook leeft nog en misschien De Ridder ook. Ik stop niet met vissen totdat ze op mijn onthaakmat liggen. Niemand houdt mij tegen.”
Ruud maakt aanstalten terug te keren naar zijn stek. Hij pakt zijn boeltje, steekt zijn hand op en gaat, zonder om te kijken. Voor hij uit het zicht is roept hij me wat na:  “Oh ja, mocht je De Ridder zien, waarschuw me dan even. Het is een rijen. De enige rijen op deze plas.” Dan verdwijnt hij uit het zicht.

Op mijn tong brandde nog een vraag, maar het leek me op dit moment verstandig Ruud niet naar zijn bijnaam te vragen. Ik weet genoeg voor vandaag. De plas heeft dus zwaar te lijden gehad van blauwalg of een ander mysterieus virus. Het is me tevens duidelijk dat hierdoor heel wat vissen niet meer leven. Dat maakt me toch wel wat onzeker. Natuurlijk zwemmen er nog snoeken. Ik heb er tot nu toe zeven gevangen. Natuurlijk zwemmen er nog prachtige snoekbaarzen. Maar zegt dat iets over Roxy en Estelle? Nee! Daarom de twijfel. Het enige dat ik kan doen is vissen, geduld hebben tot één van de dames zich een keer vergist in mijn aasvis. Ik heb de tijd. Eén ding is zeker. Ik zit hier nog wel even aan de plas.

Uitslag prijsvraag:
De prijsvraag van vorige week is gewonnen door Kees. De lengte van de snoekbaars was 80,5 cm. Aangezien 80,5 cm geen 81 cm is (Helaas Jurgen) , rond ik de boel naar beneden af. De vis was dus 80 cm. Kees, van harte gefeliciteerd!! Stuur me even je adres, dan doe ik em dit weekend op de post. Overigens voor de liefhebbers van cijfertjes. Het gewicht van deze snoekbaars was 5700 gram. Het was alweer mijn 5e snoekbaars sinds de start in september en allen boven de 70 cm. Ik moet zeggen dat ik het schitterende vissen vind. Zullen er nog grotere zwemmen? We shall see. Ik wil iedereen die een reactie heeft geplaatst en een gokje heeft gewaagd, bedanken. Er komen nog nieuwe kansen. Dus wees niet getreurd 🙂 Tot gauw!

Tussen ruisend riet.

7 reacties

  1. Hans Koeslag schreef:

    Dag Marcel,

    Godfried Bomans sprak eens de legendarische woorden over Marlene Dietrich,en zei “had mijn vrouw maar één zo een been…

    Door jou onmiskenbare schrijver talent moet ik vaak aan die zin denken als ik jou verhalen zit te lezen…
    Had ik maar 1 toets van jou wonder toetsenbord

    Groet van Hans

  2. Waalcko schreef:

    Ik dacht, laat ik eens kijken hoe het er voor staat met de verhalen van Vispomp.nl. Blijkt nu dat er twee verhalen op mij stonden te wachten! Heb je nog wel tijd om ontspannen te vissen? Ik hoop op een zachte winter, dat is goed voor het verloop van je verhalen 😉

    Groeten Waalcko

  3. Marcel schreef:

    @Hans: Hans, bedankt voor dit prachtige compliment. Ik ben er stil van! Ik ga gauw mijn toetsenbord oppoetsen:) Thanx!!!
    @Waalcko: Ha Waalcko.ik vis nog steeds relaxed hoor. Ik heb inmiddels ook geleerd dat ik schrijf zolang ik stof tot schrijven heb. Ik hoop dat dat nog even zo blijft:)

  4. Jurrien schreef:

    haha geweldig weer, die Ruud is me er eentje….

    groet,

    Jurrien

  5. Dennis schreef:

    de pannenkoek hahaha , tuut tuut tuut de groetjes van ruud ! suc6 weer bij de volgende sessie pomp ,en naast dat of je roxy and estelle gaat vangen ben ik uiterst benieuwd of je een megasnoekbaars vangt :)) groet Dennis.

  6. Siebe schreef:

    Mooi weer Marcel. Ben weer benieuwd naar het vervolg. Laat het inderdaad maar warm water regenen zodat de verhalen blijven komen.

    Ben echt benieuwd of je nou nog een van die echt super grote snoeken gaat vangen.

  7. Marcel schreef:

    @Dennis: Ha Dennis, Thanx man. Ik zou zeggen, check nog even het laatste verslag 🙂
    @Siebe: Ha Siebe, ben ook benieuwd hoor,maar het is wel buffelen. Leuk dat je er weer bij bent!
    @Jurrien: Ha Jur: Die Ruud is me er eentje he 🙂

Laat een reactie achter