The Hunt for Roxy en Estelle (Saar)

Op de markt...worden de snoekbaarzen duur betaald.
Op de markt is het een drukte van jewelste. De gele broodbus uit Spakenburg staat als vlaggenschip op het plein. Annie zet haar bloemetjes buiten en André schreeuwt dat zijn kilo Elstar bij niemand goedkoper is.
Ik heb mijn boodschappen voor negen uur binnen. Alvorens ik naar Felix rij, moet ik nog even langs de viskraam om mijn voorraad aasvis aan te vullen. Jan uit Volendam heeft een partij vis waar je U tegen zegt. Drommen mensen staan op dit tijdstip al om zijn koopwaar. Zijn personeel heeft het er druk mee.

Terwijl ik op mijn beurt sta te wachten, staat onze visboer een praatje te maken achter het grote dekzeil. Mijn hoofd gaat iets opzij en ik zie hoe een grote bouwvakker geld staat te tellen. De man met de zeemanstrui kijkt mijn kant op. Ik schrik en ik zie dat het Jacob is. Als blikken konden doden, was ik nu niet in staat dit na te vertellen. Gehaast stopt Jacob zijn centen in de portemonnee, geeft de visboer een hand en maakt zich uit de voeten. Jan komt nu achter het zeil vandaan en zet een krat met vis op de grond. Zes middelgrote snoekbaarzen staren mij glazig aan.

Alsof ik geïnteresseerd ben vraag ik de beste man wat zo’n snoekbaars nou kost.
De baas antwoord: “De snoekbaarzen zijn voor een ander klantje, maar je mag al gauw tussen de 20 en de 25 euro rekenen voor een kilootje filet.” Snel gooit Jan er nog wat ijs bij en dan verdwijnt de krat achterin de vrachtwagen.
Ik wist dat glasogen nog aardig wat opbrengen, maar zo veel? Ik snap nu donders goed waarom Jacob en de rest van de kloppers, snoekbaarzen de kop inslaan. Zo zonde.
Verbouwereerd betaal ik mijn sardines en makrelen en baan mij een weg door de menigte. Op naar Felix, op naar onze oude vriend.

Het is goed tien uur wanneer ik mijn auto voor het huis van Felix parkeer. Mijn oude vriend ziet me aankomen en wanneer ik uit de auto stap, staat hij al in de deuropening.
“Dag jongen, heb je wat voor me meegebracht?”
“Ha, nee. Ik kom net van de markt. Kunnen deze aasvissen even bij jou in de vriezer?”
“Maar natuurlijk, maar natuurlijk. Alles voor de missie he.” Felix pakt de twee plastic tassen van me over en leidt me naar de woonkamer.
“Ga alvast zitten, Marcel. Ik zet die vissen even op ijs.”
Mijn aandacht wordt meteen getriggerd door de  fotoboeken die op tafel liggen. Ik ben enorm nieuwsgierig of de snoekdame een bekende is. Vlug ga ik zitten en trek de boeken naar me toe.

“Jongeman! Even wachten! Je gaat me iets te snel. Eerst zet ik even een bakkie koffie.” Als een kleine kleuter word ik op mijn vingers getikt en ik sluit het boek. De krasse knar lacht en schuifelt naar de keuken. Een paar minuten later staat een kopje dampende koffie voor mijn neus.
Felix is dan eindelijk klaar. Hij zit naast me. Het eerste boek heeft hij inmiddels naar zich toe gehaald, vervolgens zet hij de bril goed op de neus en vraagt me de foto van mijn vis. Ik overhandig Felix de afgedrukte foto . Aandachtig bekijkt hij het plaatje.
Het befaamde boek van Felix.(Vanwege privacyredenen het gezicht even geblurred)
Foto: Het befaamde boek van Felix.(Vanwege privacyredenen het gezicht even geblurred)
“Zooo, Marcel. Daar zitten we dan. Prachtige foto en mooie dame. Vertel eens, hoe groot was de vis ook alweer?”
“Als ik het goed heb was ze eenmeterzeven.”, antwoord ik.
Felix bekijkt de vis nog eens goed. “Grote kop, litteken op de flank…mmmm” De oude snoekenjager bladert door het eerste boek, maar legt het al gauw opzij.
“Waarom leg je dat boek nou weg?”, vraag ik.
“In dat boek staan foto’s van meer dan 10 jaar geleden. Ik krijg niet het idee, dat ik haar daar zal vinden.”
Het tweede boek wordt erbij gehaald en wordt ook doorgebladerd.  Af en toe stopt Felix, klapt het doorzichtige folie opzij en staart naar een foto, op zoek naar wat herkenbare punten. Zo nu en dan zie ik Mans op de foto’s voorbij floepen. Prachtig om die oude foto’s terug te zien.
Op weer een volgende pagina zie ik een buffel van een snoekbaars. Stiekem hoop ik die gedroomde tachtiger ooit zelf nog eens te vangen.

Felix bladert door. Ik kijk mee, maar zie nog geen vis die op de mijne lijkt. Dan….ver achter in het boek komen we op een pagina met twee donkere foto’s. Voor me zie ik Felix. In het donker. In zijn handen een behoorlijke snoek. Onder de eerste foto staat de tekst. 16-02-2006, Saartje, eenmeterdrie, de kuil, voorn.
De kenmerken van Saar. Zie de anaalvin en de cirkel op de staart!
Foto: Close-up uit het boek. Zie de anaalvin en de cirkel op de staart! Vergelijk met de foto hieronder.
Felix  tikt met zijn wijsvinger op de eerste foto, kijkt weer naar de mijne, inspecteert mijn snoek en tikt wederom op de foto in het boek. “Dit is Saar, Marcel. Kijk eens naar de anaalvin en de tekening op de staart.”

Ik weet dat je snoeken kunt herkennen aan de unieke tekening op de anaalvin. Deze komt inderdaad over met de vis op mijn foto. Op de staart zit een herkenbaar cirkeltje. “Verrek, het zal toch niet?”, roep ik verbaasd. Ik kijk nog eens, maar er is geen twijfel mogelijk.
“Felix, je hebt gelijk. Het is Saar!!”

Om de mond van Felix komt een glimlach. “Die oude Saar, ze lag zeker weer in de kuil?” Op dit moment kan ik Felix even niet volgen, maar word al gauw geholpen. “Bij de aantekeningen staat ‘De kuil’, Marcel. Als het goed is, heb je Saar in de buurt van de kuil gevangen” Dit is een gat van ongeveer vier bij drie, is zes meter diep en ligt links van je stek. Meestal ligt er wel snoekbaars in, maar het leuke is dat Saar daar ook kind aan huis is. Ik heb Saar daar twee keer gevangen. Een keer onder en een keer boven de meter. Felix tikt nog een keer op de foto uit het boek. Hier wilden Mans en ik net stoppen. Het begon al donker te worden. In het donker vissen is niks voor mannen op leeftijd. Tijdens het opruimen zie ik mijn dobber ineens wegzakken.  Daar was Saartje weer. Ik denk dat je haar inmiddels op haar toplengte hebt gevangen, aangezien ze in die vijf jaar nauwelijks in lengte is gegroeid.  Die Saar, geweldig! De oude dame.”

Ik beaam dat ik Saar uit de kuil heb getrokken. Ik ken het gat van vier bij drie inmiddels en heb daar mijn snoekbaars ook gevangen. Tevens komt de negenennegentig centimeter ook uit de kuil, hoewel ze er ook voor heeft kunnen liggen. Anyway, Saar is een oude bekende en ik ben zwaar verrast dat ik een vis van de oude garde heb kunnen strikken.
“Marcel jongen, ik vind het prachtig. Als Mans dit hoort, valt hij van z’n stoel. Die dacht dat geen van de oude vissen meer in leven zou zijn. Geweldig! Ik krijg weer hoop dat Roxy en Estelle ook leven.”
Pomp met Saartje, een vis met geschiedenis!
Foto:Pomp met Saartje. Een vis met geschiedenis!
Felix klapt het boek dicht, brengt de lege kopjes weg en komt uit de keuken.
“Marcel, ik ga je zeevis even halen. Ik moet zo naar één van mijn zusters, dus ik moet helaas afscheid van je nemen.” Dan buigt hij zich even naar me toe en vraagt: “Wanneer ga je weer vissen?”
Ik begin te lachen en geef aan dat ik het gauw weer ga proberen. Een paar minuten later sta ik buiten met twee plastic zakken in de hand. Ik blijf even staan, want zie een witte vrachtwagen door de straat rijden. Verrek, het is de visboer uit Volendam. Met achterin de auto, de krat met snoekbaarzen. Zonde.

Uitslag Prijsvraag
De lengte van Saar is inmiddels bekend. Ik bedank jullie dat er zo enthousiast is gereageerd op de prijsvraag. Er is slechts maar één winnaar. Dat was grappig genoeg ook meteen de eerste kandidaat.
Grietha heeft de lengte van Saar goed geraden. Van harte gefeliciteerd. Met eenmeterzeven wint zij de Fox Deadpencil .
Deze komt zo snel mogelijk naar je toe. Ik zal je nog even een pm sturen. Andere lezers, super bedankt voor jullie deelname.  Better luck, next time. Volgende week een nieuwe aflevering. Hij is weer verrassend 🙂 Tot dan.

17 reacties

  1. Oscar schreef:

    Hoi Marcel,
    Heb de vorige delen ook gelezen en Jeetje man wat een prachtig verhaal! Ik zeg, geef het uit in boekvorm en je hebt een bestseller!

    Groeten,
    Oscar

  2. Ronald schreef:

    Ik weet ondertussen ook wat het is om een prachtige grote snoek te vangen en heb ondertussen het Ms. Pike virus opgelopen na al deze verhalen.
    Enne met het raden van de lengte zat ik toch dichter in de buurt dan de 1e keer, ha ha ha. zat er nu nog maar 4cm vanaf.

    Enneh bedankt hé pompmans, je hebt mij ook aangestoken 😉

    GreetZ
    Ronald

  3. Sytse schreef:

    Hoi Marcel,

    Prachtige verhalen man! Vroeger als kind was ik er al dol op. Ik zat dan smachtend bij de brievenbus te wachten tot de Beet kwam. Er stond dan af en toe zo’n mooi verhaal in waar de beleving vanaf spatte.
    Ik hoop ook in mijn vis items die beleving naar voren te laten komen. Lukt bij de een beter dan bij de ander maar we doen ons best met het beperkte budget wat we hebben. Mijn droom is om ooit een mooi 50 minuten verhaal te maken waar de beleving vanaf spat. Geen uitleg over techniek maar puur een en al beleving zoals Hugh Miles zo mooi heeft gedaan bij A Passion For Angling. Dat is nog steeds de mooiste serie films uit mijn grote visfilm collectie!!! Hugh is een held!
    Ga lekker door met die mooie verhalen! Ik zit weer net als vroeger bij de “brievenbus” 🙂

    groeten,

    Sytse

  4. Grietha schreef:

    Marcel, mooi dat het toch een vis met geschiedenis is. Ik had er stiekem wel op gehoopt.
    Bedankt voor de prijs, die lengte was een eerste ingeving, ik ga je zo mailen.
    Ik kijk al weer uit naar het volgende hoofdstuk.
    En nu je dit weet van Jacob mag je wel dubbel uit kijken als je naar je stek gaat.
    Gr.
    Grietha

  5. Kees schreef:

    Ha die Marcel,

    Potverjopje! 1 centimeter mis, maar ja ik ben ook geen snoekvisser he….. Nee,alle gekheid op een stokje,weer een prachtig verhaal en ik ben ontzettend benieuwd naar de afloop.
    Trouwens de barbelsessie van volgend jaar kunnen we wel een keertje doen,lijkt me gaaf! we houden contact, Cheers.

    Visgroet,n Kees

  6. Maarten schreef:

    Hé Marcel,

    Wat een verslag weer zeg, toppie.
    Jammer dat het dan niet roxy of estelle is, maar ook wel weer tof dat je toch nog een van die oude dames hebt kunnen vangen.
    Ben erg benieuwd naar je nieuwe belevenissen.

    Vangse, Maarten

  7. Frank schreef:

    wederom een hoofdstuk uit een spannend jongensboek , je ruikt de vis en de koffie ,heerlijk terwijl ik lees ´´voel je alsof je erbij bent´´
    Marcel heb ook goed nieuws omtrent een verborgen water ik zal dit weekend op mijn blog een verhaal plaatsen …..

    gr Frank

  8. Vincent schreef:

    Geweldig, ik smul van dit soort verhalen. Meer… meer!!:-)

  9. Erna/Menco schreef:

    Prachtige verhaal !!…;-)

    Groetjes daaró..

  10. Marcel schreef:

    @Oscar: Hee Oscar. Kijk, dan vind ik nou leuk!! Super dat je me leest man!! Tja, ik kan nog niet op tegen de formaten die jullie momenteel vangen(Super 120+ vangsten trouwens!!!) maar geniet enorm van het doodazen momenteel. Erg bedankt voor het compliment. Waardeer ik zeer!!
    @Ronald: Ha Ron, ja man, hoop dat je nog even op de snoeken blijft vissen. Leuk te volgen ook!! ennuh. Geen dank hahaha
    @Sytse: Hee Sytse, ik hoop dat je je droomfilm ooit eens zult maken. Hoe jij ook over het passioneel vissen denkt, trekt me wel. Ben benieuwd wat er nog uit jou koker komt. In ieder geval bedankt voor het compliment!! Hou die brievenbus in de gaten 🙂
    @Grietha: Ha Grietha, Dobber gaat morgen op de bus.Ik ben op mijn hoede hoor 🙂
    @Ha Kees, Het was close hoor. Maar er komen nog genoeg nieuwe kansen:)
    Die barbeelsessie houd ik je aan!!!
    @Maarten: Hee Maarten, super te horen man en ik doe mijn best. De nieuwe aflevering zit alweer in de pen. Nog even geduld 🙂
    @Frank: Hee Frank, bedankt voor het compliment. Ga je natuurlijk even in de gaten houden. Ben wel benieuwd wat je in petto hebt. Thanx
    @Vincent: Hee Vincent, leuke reactie! Ik blijf mijn best doen!!!
    @Erna/Menco: Ha, mijn trouwe volgers zijn er ook weer.Thanx! 🙂

  11. Mark V. schreef:

    Mooi verhaal weer!!

    Doet me ook een klein beetje denken aan de column megasnoek van Co Sielhorst.
    Die column is voor mij een inspiratie bron geweest om te gaan doodaas vissen.

    Jullie kunnen allebei de sfeer en de beleving perfect omschrijven.

    Ga zo door!!

    Gr Mark

  12. Maarten schreef:

    Hehe, kan niet wachten!!!!!!!!!!

  13. Niels schreef:

    Nou Marcel, dit geeft goede moed! Wellicht leven de twee legendarische dames nog wel!!! Kan weer niet wachten op je volgende avontuur…

    En die kloppers tsja… een visje voor eigen consumptie meenemen kan ik nog inkomen, als het de verkoop gaat gaan al mijn haren overeind staan. Grrrrr!

    Houd je watertje maar goed geheim!

    Groeten, Niels

  14. Marcel schreef:

    @Mark: Ha Mark, dat zie ik als een compliment. Uiteraard lees ik zo nu en dan het archief van Megasnoek van Co Sielhorst nog wel eens. Ik denk dat iedereen inspiratie krijgt bij het lezen van die stukjes. Thanx!!
    @Maarten: 🙂
    @Niels: Ha Niels. Ach, zo nu en dan een visje meenemen vind ik ook geen probleem, maar als je daar misbruikt van maakt en het snoekbaarsbestand daar mee aantast. (Zeker die grote vissen zijn uniek), dan vind ik het anders wat. Anyway, ik ben op mijn hoede. Thanx man!

  15. Waalcko schreef:

    Wow! Wat weer een aangename verrassing. Na de zoveelste blank is dit nou net weer het stukje motivatie dat ik nodig had om het weer eens te proberen. Bedankt daarvoor. En jemig, wat zat ik er naast met mijn 117 cm. Maar aan de andere kant; 107 cm is gewoon een hele beste snoek! Heel veel succes nog, kan niet wachten op je volgende verhaal.

    Groeten Waalcko

  16. Grietha schreef:

    Marcel,

    Nog bedankt voor de dobber! Hij is hier binnengekomen vandaag.

    Gr.
    Grietha

  17. Marcel schreef:

    @Waalcko: Hee Waalcko. Hier is het ook niet altijd raak hoor:) Maar goed dat het je weer motiveert. Tja, op een foto is het altijd moeilijk inschatten he. Thanx voor je reactie. We gaan gauw verder schrijven 🙂
    @Grietha: Geen dank 🙂

Laat een reactie achter