Zeeltkriebels – Het water zonder zeelt II (Bart en Arie)

Het water zonder zeelt?

Er spookt van alles door mijn hoofd. Heeft Bart het bij het rechte eind? Ben ik hier m’n tijd niet aan het verdoen?
Die joekels van brasems zijn toch ook geen straf? 
Ik twijfel, maar iets zegt me dat ik toch door moet vissen. Na één sessie kun je nog helemaal niks concluderen.
En zo begeef ik me weer naar het ‘het water zonder zeelt’. Niet met het meeste vertrouwen, maar ik moet!

De auto staat weer in de berm en ik ben bepakt en bezakt. Een kar met twee tassen, een foedraal met twee hengels, een emmer met voer en fototoestel en m’n spodhengel. Ik sta even stil en kijk het zandpad af.
Even zucht ik en geef mezelf de sporen. Op naar het slagveld. 

Het is nog bewolkt, maar er is een warme dag voorspeld. Het plan is dan ook om een ochtend te gaan vissen.
Ik ben door het bosje en loop langs het water. In de verte zie ik dat de beoogde stek vrij is.
De foedraal gaat van mijn schouder en de voeremmer maak ik leeg. Dan maak ik mijn spodmix en maak twee voerplekken.
Terwijl ik sta te spodden zie ik Bart komen. Hij stopt vijftig meter voor me en stalt zijn spullen uit. Ik zou zelf ergens anders gaan zitten, aangezien het water best groot is, maar kennelijk heeft hij gevoerd. Het maakt niet uit.

Bart komt nog even naar me toe, vertelt inderdaad dat hij gevoerd heeft. Hij drukt een emmertje onder mijn neus en ik moet ruiken. Vluchtig houd ik mijn neus boven zijn toveremmer en ruik een zure lucht. Zuur in de zin van dat iets niet goed meer is.
“Zure mais, daar vis ik mee! Vier weken geleden nog een spiegeltje op gevangen”, zegt hij trots.
Ik knik en kijk hem een beetje verbaasd aan, maar laat de man in z’n waarde.
Wanneer het kletsuurtje voorbij is gaat Bart terug naar zijn stek. Hopen op de run……op de zure mais.

Mijn hengels liggen uit en er komt nog iemand uit het bos. Hij staat met Bart een praatje te maken en zijn hoofd draait af en toe mijn kant op. Rustig tuur ik over het water en langzaam dommel ik weg.
Ik droom over grote zeelten, ik droom over 4 kilo vissen, ik droom….

Piiiiieeeeeeeeeep!!! Rrrrrrrrrrrrrrrr. Mijn baitrunner giert het uit en de beetmelder piept mee.
Met een noodgang spring ik van mijn stoel en pak de rechter hengel.
Het is raak, ik voel kopschudden en heb niet het idee dat het een brasem is. De twee mannen komen aangesneld, iets waar ik al bang voor was.

“Dat is een goeie!”, zegt de onbekende man.
“Er zitten hier karpervissers dagen te kamperen en die vangen helemaal niks.” 
Ik sta te drillen en ik heb het aan de stok met een beste zeelt of karper. Ik heb helemaal geen tijd voor praatjes van de onbekende man en het gaat de ene oor in, en de ander uit.
Dan zien de mannen een glimp en Bart zegt: “Een uitzet schubje!”
Ik zie het ook en ben ietwat teleurgesteld. Het voelde goed, dacht aan een zeelt, maar het is zo’n klein schubje.  Het visje is een centimeter of 50, maar vocht leuk en ik laat de karper het net inzwemmen.

Uitzet schubje

“Leuk man, op dat lichte materiaaaal”, klinkt het op z’n plat Amsterdams. De beste man herhaalt nogmaals dat er mannen rond de plas zitten die er al een week zitten en nog geen vis hebben gezien. Het zal en ik onthaak de vis en gooi deze zo terug.
“Mot je dat vissie niet ff fotograferen dan?” , ” Dat is toch een leuk karpertje?”
“Nee!”, zegt Bart. “Die jongen komt hier voor zeelten.” Ik heb hem al verteld dat die hier niet zwemmen.

Ik raak aan de praat met de mannen. Arie is Amsterdammer en staat hier vlakbij op de camping. Z’n vrouw houdt van lezen en daarom mag Arie hier vissen. Arie is ook karpervisser en heeft aardig wat grote vissen in Frankrijk gevangen, als ik hem moet geloven. Hij vindt het verschrikkelijk leuk dat ik hier met twee methodfeeders een karper vang, terwijl hier de karpervissers al dagen klagen dat het slecht is. Ondertussen heb ik mijn hengels weer ingegooid en hebben de mannen aandachtig mee kunnen kijken hoe mijn montages eruit zien. 
We staan nog even te kletsen wanneer voor een tweede keer mijn rechterhengel een aanbeet krijgt. Weer giert de pieper het uit en wederom sta ik te drillen. Arie komt niet meer bij en zegt tegen Bart:
“Jij met je zure mais, kijk eens hoe je mot visse!!!”
“Met die zure mais verjaag je ze alleen maar, Bart!” en ik kan een lichte glimlach niet onderdrukken.

Bart baalt van de opmerking van Arie en wanneer de mannen weer zien dat het een uitzet schubje is vertrekken ze.
“We worden er hier gewoon uitgevist, Bart! Das toch niet normaal.”

Zo ligt er nog een schubje in mijn net. Deze is net 40 cm en na het onthaken zet ik het beestje zo weer terug.
Toch krijg ik het een uurtje later druk. Een school brasems heeft mijn voer gevonden en de linkerstok gaat vier keer af.
Het zijn 4 zestigers, 1 van 60, 2 van 61 en 1 van 63 cm. 

Double trouble

De mannen zien het allemaal van een afstandje en ik heb het idee dat ik onderwerp van gesprek ben.
Ondertussen zit ik te piekeren. Ik zit op m’n hurken en heb mijn onderlijn in mijn linker hand. De bak met wormen staan op de grond en ik kijk er eens naar. Dan rommel ik in mijn tas en zoek een blikje mais. Er gaan vervolgens twee maiskorrels aan de hair en ik gooi mijn aasje weer terug richting stek.

De zon is doorgebroken en het is goed warm. De jas gaat uit en ik schenk me nog een bak koffie in.
Daar komt Arie aan. Hij is teruggekomen en heeft zijn karperspullen bij zich. Hij komt bij me staan en wil nog even praten.
“Die Bart is niet goed joh! Ik heb em al vaker gezegd dat hij niet met die onzin moet gaan vissen! Eigenwijs!! Eigenwijs!!”
Maar voordat Arie verder kan vertellen, heb ik een hengel in m’n hand en sta ik wederom te drillen. 
“Heb je nou alweer vis?”, zegt Arie en onze Amsterdammer zet zijn spullen neer. 
Tegelijkertijd komt Bart weer kijken.  Met de handen in de zakken moet hij lijdzaam aanzien dat de witvisser weer beet heeft.
“Zal wel weer een uitzet schubje zijn”, mompelt Bart, maar ik hoor nauwelijks wat hij zegt.
De lijn klieft ondertussen door het water en dan komt de vis vlak langs de kant. 
Ik zie eindelijk een glimp en roep: “Zeelt!!!! Het is zeelt!!”
“Nee jongen”, zegt Bart. “Dat is een uitzetje, dat zei ik je toch.”
Minuten later schep ik een vis en kijken er zes ogen in mijn net.
“Wel potverdorie”, zegt Arie. “Dat is een zeelt, Bart!En een leuke!”
“Geen wonder dat jij nog nooit zeelt hebt gezien! Jij met je zure mais!!!”


16 reacties

  1. Niels schreef:

    Leuk om weer van je te lezen, Marcel! Heerlijk verhaal en toch je zeeltinstinct gevolgd. Top!

    Groet, Niels

  2. Marcel schreef:

    Superleuk dat je reageert Niels. Thx voor de support!

  3. Sander schoonackers schreef:

    Leuk Marcel
    Het leest weer als vanouds alsof je nooit gestopt bent
    Succes

  4. Marcel schreef:

    Hee Sander, Bedankt man! Leuk dat je weer meeleest!

  5. Stefan schreef:

    Prachtig verhaal Marcel.
    Mooi dat je een zeelt hebt kunnen vangen, geeft weer vertrouwen voor de volgende keer.
    Het verhaal van wel vangen met de method en karpervissers die niets of nauwelijks vangen komt mij bekend voor.
    Ga zo door!

  6. Marcel schreef:

    Bedankt Stefan. Grappig he. We doen kennelijk net iets anders en dan is het bingo. Geweldig om mee te maken.

  7. Marco Schepers schreef:

    Weer een mooi verhaal kerel top!

  8. Marcel schreef:

    Thx Marco en leuk dat je reageert! Ons verslag komt nog hoor. Moet eerst ff broeden 🙂

  9. Jan Kruijswijk schreef:

    Prachtig verhaal Marcel.
    Ik zal de verhalen met veel genoegen lezen

  10. Marcel schreef:

    Hallo Jan, Geweldig te horen. Leuk dat je meeleest en succes vandaag met vissen he 🙂

  11. Daniël Imaging schreef:

    Heerlijk verhaal weer Marcel. Zowel deel 1 als 2 van genoten. Jaren in Amsterdam gewoond, dus mensen zoals Bart en Arie ken ik maar al te goed en is altijd lachen 🙂

  12. Marcel schreef:

    Hoi Daniël, Blijft leuk dat soort figuren he. Ik kan er wel om lachen. Zolang het niet storend is. Thx voor je reactie.

  13. Dennis schreef:

    Leuk om weer eens nieuwe Vispomp,zeeltkriebels verhalen te lezen.Goed bezig en vangze !

  14. Marcel schreef:

    Hee Dennis, leuk dat je weer meeleest man!!! Top!

Laat een reactie achter