Zeeltkriebels – Vaderdag


Pa en ik staan aan de rand van een water. Er staat een bord bij het hek. ” Verpacht terrein/viswater Visclub de Schans”. “Het is verboden te: Fietsen, Vissen zonder vergunning, Honden los te laten lopen.”
Met kleine lettertjes staat er: “Vergunningen te verkrijgen bij Bob’s hengelsport”.

Wanneer we het terrein oplopen komen er herinneringen boven. We staan aan een plas wat vroeger de naam “Zandgat van Jansen” droeg. Hier is het voor ons begonnen. Hier hebben we wat afgevist. Pa in zijn karpertijd en ik als beginnend broekie.
Het zal eind jaren 70, begin 80 geweest zijn. Eén keer in de maand(meestal de zomermaanden) werd er op woensdagavond een viswedstrijd gehouden. Pa deed dan mee en ik mocht kijken. 
Er waren zo’n 20 visplekken, misschien wel minder, waarbij er 3 favoriete stekken waren. Stek 4 was de topstek en meestal kwam de winnaar uit die hoek. Ik mocht voor Pa vaak het lootje trekken en het was dan ook mega spannend. De vraag was uiteraard of we die dag op stek 4 mochten zitten? Ik kan me niet herinneren of we de topstek ooit hebben gekregen en of we een keer gewonnen hebben. Dat moet ik die ouwe nog eens vragen.

Zandgat van Jansen (Foto Rien Kort)

Enfin, we lopen het terrein op en het moet minimaal 20 jaar geleden zijn dat ik hier ben geweest. Er staan nu metershoge bomen en de plas lijkt nu veel kleiner. Grappig is dat. De visstekken van toen zijn bijna allemaal dichtgegroeid, maar sommige bestaan nog steeds. Machtig om te zien.
Er staat nu ook een loopbrug en we besluiten daar eens een kijkje te gaan nemen. Samen turen we over het water en Pa vertelt nog eens hoe een enorme snoek op zijn karper klapte en de karper overdwars in de bek had. Een monster was het, maar liet vlak aan de kant los. De tanden stonden gewoon in de karper. Ik was er bij en kon me dat nog goed herinneren.
Dan wijs ik naar een vis onder de brug. Ik zie een snoek in de kant van een centimeter of 80. Die zitten hier dus nog steeds. Geweldig.

Morgen is het Vaderdag en ik heb Pa als cadeau een vissessie gegeven. Mooier kan toch bijna niet? Zodoende zijn we wat water aan het verkennen en kwamen we op het gat van Jansen.
Ik slaap daarom vandaag in het ouderlijk huis en morgenvroeg om 06:00 uur staan we aan het water.

Het is inmiddels 23:15 uur en ik lig op bed.
Ik kan me niet heugen wanneer ik voor het laatst in m’n eentje bij mijn ouders heb geslapen. Het is dan ook raar, wanneer ik in m’n oude kamertje lig. Wel een ander bed natuurlijk, maar hij staat precies zoals in mijn jonge jaren. In de hoek, tegen het raam. Wanneer de verwarming aanging, hoorde ik de luchtbellen door de radiator borrelen. Ik kijk naar het raam en er popt meteen een volgende herinnering op. Wanneer het onweerde, kwam Pa wel drie keer op een nacht checken of hetzelfde raam wel dicht zat. Pa wordt net als ik, onrustig van onweer.  Al die herinneringen en prikkels geven me niet de nachtrust die ik eigenlijk wel nodig heb en zo wordt het een lange nacht.

Vaderdag 2017
Het is zondag 18 juni en het is 05:00 uur in de ochtend. Ik hoor Ma de slaapkamer uitkomen en ze loopt naar de badkamer. Het is een gewoonte van haar om voor de mannen het bed uit te gaan. Thee zetten, tafel dekken, broodje smeren. Natuurlijk kunnen we dat zelf, maar ma heeft het liever zo.

Aan de tafel wordt al vroeg gegrapt en gegrold. Ma vraagt of er koffie meegenomen moet worden. Ik schep op, dat we daar helemaal geen tijd voor hebben met al die vissen die we gaan vangen. Pa, moet erom lachen.

Pompies ready to go

Dan is het tijd om te gaan. Ik geef ma een ouderwetse zoen en stap met Pa in de auto. Ma hobbelt nog even achter ons aan om te zwaaien en ziet dat de auto tot de nok toe vol is. Het lijkt wel alsof we op vakantie gaan.  Niet normaal.

Het is iets voor 6 uur wanneer we bij het water komen. Er is niemand te zien en dat geeft ons de kans om waar dan ook te zitten. Onze karren worden naar de stek gebracht en dan begint het optuigen. 
Alvorens we beginnen peil ik nog snel het water uit. Daarna beginnen we allebei met methodfeeders te vissen. Pa vist met een hengel op de top en ik met twee hengels op de piepers. 

Eerst spodden, dan vissen

We vissen ook op onze eigen manier. Ik begin met spodden op 2 plekken, terwijl Pa 3 methods naar de stek gooit. We vissen ook allebei met ander voer. Eens kijken of we verschil zien. Geen competitie, gewoon lekker ons eigen ding doen. Ik laat de stek even rusten, terwijl Pa  meteen begint met vissen. Ik vind het allemaal prima.

Langzaam begin ik met het opbouwen van mijn kamp. Stoel uitklappen, hengels en schepnet  optuigen etc… 
Ondertussen zie ik bellenplakaten op mijn stek en het worden er steeds meer. Vervolgens gooi ik 1 hengel richting stek. Ik vis met een miniboilie, heb geen idee of het op dit water werkt en dan is het wachten. 

Daar zitten de Pompies

Pa tuurt naar zijn top en bij mij horen we constant piepjes en gaat mijn waker als een jojo. Het vreemde is dat er niet doorgebeten wordt en zo blijft het eerste uur visloos. We vissen beiden met miniboilies en ik besluit er eens een bosje maden aan te hangen, maar ook die kunnen voor ons geen vis binnenhalen.

Kroeskarper
Na 1, 5 uur aasjes wisselen, switch ik een hengel naar een feedermontage. Als aas gebruik ik twee maiskorrels op de hair. Eens kijken of dat wat gaat opleveren.
Alsof er een knop ingedrukt wordt gaat mijn baitrunner af en krijg ik een aanbeet. Onvoorstelbaar. Ik sta te drillen.
Het is een nerveuze dril. Niet iets zwaars en wanneer ik de vis heel gemakkelijk binnenhaal zijn we beiden verbaasd.

Mijn allereerste kroeskarper

Er ligt namelijk een kroeskarper op de mat. Althans, dat denken we. De bolle rugvin, de lijn over de flank geven aan dat ik wel eens gelijk zou kunnen hebben. Het zou nog een giebel kunnen zijn, maar ik heb ergens gelezen dat die meer op een karper lijkt dan een kroes. We houden het op een kroeskarper van 29 cm en ik ben als een kind zo blij.

Het is namelijk een vis die al heel lang op mijn verlanglijstje stond. Ik ken namelijk geen enkel kroeswater in ’t Gooi (Jullie wel?) en daarom ben ik er dubbel zo blij mee. 

Mooie zeelt

Enfin, we vissen verder en Pa houdt het nog steeds op de boilies en de methodfeeder. Het kan natuurlijk mazzel zijn, maar als ik al snel een tweede run krijg is het wel opvallend. Dit keer is het een sterke vis. We gokken op zeelt en de vis neemt nog aardig wat runs. Na 5 minuten zien we een glimp en dan zwemt er zo een zeelt in mijn net! Yes!! Hier kwamen we voor. Missie geslaagd.
Snel meet ik de vis en het is een vrouwtje van 44 cm. Daarna maken we even een fotootje en dan mag ze terug.

Voor pa is het tijd te switchen en ook hij begint met mais te vissen. Dan krijg ik een berichtje via facebook messenger. Het is Marco. Marco komt ook uit mijn geboorteplaats en aangezien we bij hem in het dorp vissen was hij even benieuwd hoe het de pompies vergaat. Ik vertel hem dat het niet veel soeps is. Marco appt dat ze langs willen komen, dat vind ik geen enkel probleem.

Eerste vis voor Pa

Ondertussen krijgt Pa ook zijn aanbeten en vangt hij wat voorns en een klein brasempje. Zo zijn we allebei van de nul verlost en rommelen wat aan.

Marco en Kevin
Dan horen we volk aankomen. Het zijn Marco en Kevin en we geven elkaar een hand. Het klikt meteen. De mannen zijn hier ook bekend en vertellen ons dat het aan de plas goed vissen is. Wat Marco meteen opvalt zijn de lichte hengels en minimontages die ik gebruik. Karpervissen, maar dan in het klein. Hij vind het allemaal mooi. De mannen komen naast ons zitten en zien dat mijn hengeltoppen constant bewegen, maar niet doortrekken.
Kleine tikjes op de top vertellen dat er vis aanwezig is.

De mannen van Dutch Fishing

Ineens begint de baitrunner te gieren. Als een gek wordt er lijn van mijn spoel getrokken en vlug pak ik de hengel.
Dat moet haast wel zeelt of een karper zijn. Ik sta te drillen en al gauw zien we dat het om weer een zeelt gaat.
Het is een mannetje. Dat zie ik meteen aan de vinnen en binnen een paar minuten draait de vis mijn net in. Zeelt nummer twee is dit. De mannen vinden het allemaal prachtig.

Een mannetje.

De vis mag even op de foto en ik stel pa voor een van mijn montages te monteren. Dat vindt hij niet nodig en hij vist door op zijn eigen manier. Toch krijgt hij veel minder aanbeten dan mijn feedermontage/
Ik vang nog wat brasempjes en nog wat kleine kroeskarpers. Wanneer ik nog een keer een aanbeet krijg, ligt de grootste kroeskarper van de dag op de mat. Het is er een van 31 centimeter en ik ben superblij.
Het blijft onrustig op de stek, Pa en ik vangen onze visje en om 12:30 uur maken we er een eind aan. Er werd warm weer voorspeld en het is inmiddels 26 graden. Inpakken en wegwezen.

Zo hebben Pa en ik een prachtige visdag en hebben we genoten.
En de mannen Schepers? Die hebben lekker 2 uur bij ons gezeten. Het was super gezellig en we zullen elkaar vast nog wel aan de waterkant zien. Leuk man. (Check onderstaand filmpje voor de kroeskarpers)

2 reacties

  1. Marco Schepers schreef:

    Weer een mooi verhaal! En we zien elkaar vast nog eens weer.!

  2. Marcel schreef:

    Thx Marco en dat gaat zeker gebeuren, kerel!!

Laat een reactie achter