Zeeltkriebels (Knikkeren)

Foto: De eerste van 2017. Oud Mannetje van 50 cm.

Het is de eerste keer. Ze zeggen dat de eerste keer altijd tegenvalt. Dat het nooit aan de verwachtingen voldoet.
Met de kop vol in de wind liggen mijn hengels uit. Af en toe hoor ik piepjes van de beetmelders, maar verder gebeurt er niets. “Lijnzwemmers?”, appt Marco. “Paaiende brasems?” Konden we maar even onder water kijken.
Ik zit weer aan de plas waar ik voor het laatst in augustus ben geweest. Wat een verschil. De bomen zijn nog maar net groen, de rietstengels zijn dor en er heerst een soort grauwe sfeer rond de plas. 

Er is geen kip te zien. Zelfs de meerkoeten hebben een winterslaap. De enige metgezellen zijn de koppeltjes eenden. 
Ik heb een zwak voor eenden. Ze zitten me niet dwars tijdens het vissen en ze houden me als enige gezelschap tijdens de sessies.
Altijd in de buurt, wachtend op wat ‘leftovers’, maar niet storend.

Hier sta ik dan. Als een ezel! Maar anders. Volgeladen met visspullen.
Iets zegt me vandaag dat ik een andere stek moet gaan proberen. De wind staat anders dan in augustus. Ik kies de hoek van de wind en begin mijn kamp op te bouwen. Na 30 minuten is kamp ‘Pomp’ gereed.

Ondertussen heb ik het water goed in de gaten gehouden, maar ik bespeur geen enkele activiteit. Meestal zie je wel een karper springen, of futen in een hoekje duiken. Niks van dat alles. Ik besluit maar eens te pijlen. 
Het water loopt langzaam naar 4 meter. Is meteen ook het diepste punt van het water en ik besluit 1 hengel op het diepe te richten.
De ander gaat naar 2 meter, rechts van me.

Het is vandaag methoddag. Ik begin beide hengels met deze vorm van vissen. Aan de ene hengel zit een 10mm scopex boilie en aan de andere een choco knikkertje. Dit moet het worden.

Na 1,5 uur klooien draai ik een hengel binnen en zoek in m’n tas. Maden, mais, 10mm boilies, pop-ups. Ze lijken het niet te doen vandaag. Dan draai ik een potje open en pak een 15mm knikker. Het is een oude gele Nashboilie. Iets kleiner dan een stuiter van vroeger.
Die knikker zit volgens mij al twee jaar in de tas, maar ruikt nog steeds goed.
Plons! De hengel ligt weer in en ik zak achterover in mijn stoel. Mijn oogleden worden altijd moe van het vissen. Gek he? 🙂
En weer gaat er een uur voorbij. Het is inmiddels na 11:30 uur geweest, maar nog steeds geen respons.

Foto: Daar lig ie en ik ben er blij mee.

Net voordat ik er de brui aan wil geven gaat de knikker er vandoor. Ik schrik en moet van mijn stoel. 10 minuten later ligt mijn eerste zeelt van 2017 op de mat. Het is een mannetje. Een oud beestje van net 50. Die oudjes vind ik de mooisten.
Ik laat hem snel weer zwemmen en kijk in de tas. Ik zoek het potje met de grote knikkers en draai de deksel los. Mmm, is het vandaag knikkerdag?
Het wordt een knaluurtje. De ene vis na de ander ligt op de mat en mijn knikkers zijn niet aan te slepen. De wakers van mijn hengels hebben geen rust. Niet altijd resulteert dat in een aanbeet, maar activiteit genoeg.
Wanneer het speeluurtje is afgelopen pak ik in. Zes zeelten in de pocket.  Het zijn misschien niet de grootsten, maar zoveel heb ik hier nog niet gevangen. Ik heb ze even genoteerd.
Man  50 cm (2500 gram)
Man  46 cm
Man 45 cm
Man 49 cm
Vrouw 52 cm (2500 gram)
Vrouw 48 cm
Zie je wel. De eerste keer valt niet altijd tegen. Integendeel zelfs:)

Foto: Off you go again…

0 Reacties

Geef als eerste een reactie

Laat een reactie achter