Welkom bij het barbeelvissersgilde

Ron58b
Anderhalve week geleden trokken Ron en ik naar de Waal. Het was kommer en kwel. De ene vastloper na de ander en menig voerkorf ging naar de eeuwige korfjachtvelden .Als klap op de vuurpijl verspeelden we tot twee maal toe vis. Het kon bijna niet slechter.
Welnu. Vandaag in de herkansing. Pomp had speciaal een dagje vrij genomen en zo trokken Ron en ik weer richting de Waal. Zouden we het water vandaag kraken? Mijn goede vriend Ron heb ik vorig jaar kennis laten maken met onze besnorde vrienden. Sindsdien is hij mijn partner in crime en gaat hij regelmatig mee. Het wordt al een echte barbeelvisser. Echter vind ik dat je wel aan bepaalde voorwaarden moet voldoen wil je als echte barbeelvisser door het leven kunnen gaan.
“Psst, niet verklappen, maar deze barbeelvisser durft geen vis vast te pakken!!!” Dat is toch een aardig probleempje als je gaat vissen, toch?
Enfin, eerst maar eens vis op de kant krijgen en zodoende zaten wij 0m 08:00 uur aan de ‘Mighty Waal’.
Het eerste uur ging voorbij en Pomp kon al drie vastlopers noteren. “Zaten jullie weer op dezelfde krib?”, hoor ik jullie denken.
Het antwoord is “Nee!”. De Waal is me gewoon nog niet goed gezind. Terwijl ik mijn zoveelste montage aan het knopen ben is het Ron die een zwieper op zijn hengel krijgt en meteen in de beugels hangt. Vlak voor de kant zwemt de vis zich muurvast en moeten we helaas de lijn doorknippen. Het is inmiddels iets voor elven en ik zie de hengel van Ron langzaam krom getrokken worden. De barbeelvisser in spe aarzelt niet en staat een potje te drillen waar je u tegen zegt. “Dit is een beste, Pomp” , puffend en steunend staat mijn maat lijn binnen te halen. Dan zien we een glimp van de vis. Een barbeeel klieft door het water. Vlug schep ik de vis wanneer ze langszij zwemt en zo is de eerste binnen. YES!

De vis gaat op de onthaakmat en ik tik de weerhaakloze haak er zo uit. 58 centimeter meet de vis en dat is mooi aan de maat.
“Nou, Koops, dat is nu de tijd aangebroken”, zeg ik.
“Echt niet, die ga ik echt niet pakken, Pomp”, aarzelt Ron.
“Geen gezeur, gewoon doen!”,  en met knikkende knietjes gaat Ron door zijn hurken.
“Er kan niks gebeuren, Koops.”, “Als ze valt, valt ze op de onthaakmat!”
Dan gaan de vingers onder de vis en gaat ze aarzelend omhoog.
“FF lachen Koops” , Ik grijp mijn kans en schiet snel een paar plaatjes. Die zijn voor altijd vastgelegd.
Daarna neem ik de barbeel over, gaat terug op de opvouwbare onthaakmat en ligt binnen ‘no time’ weer in het water.
Ik draai me om, geef Ron een hand en feliciteer hem met zijn overwinning. “Grote klasse, Koops!”

De hengel wordt opnieuw ingegooid, we zitten weer op onze stoelen en de rust is wedergekeerd.
De aangekondigde hitte begint nu vormen aan te nemen en het wordt puffen en zweten.
We zitten tot 13:30 uur naar onze toppen te kijken en er gebeurt helemaal niks. Kennelijk is het zelfs voor die beesten te warm en zodoende besluiten we om er om 14:00 uur een eind aan te breien.
In de hitte banen we ons een weg terug naar de auto en als we eenmaal in de snikhete oven zitten, geef ik Ron een hand.
“Welkom tot het barbeelvissersgilde, Koops.”
“Ik mag je nu officieel Barbeelvisser noemen.”
Ron kijkt me aan en zegt ietwat geshockeerd: “Barbeelvissersgilde……..Je bent niet goed wijs, Pomp”, en ik krijg een knal voor mijn kop. Ik lig helemaal in een deuk, draai de sleutel in het contact en rij met gierende banden naar huis.
Een nieuwe barbeelvisser is opgestaan.
DSC_4625

 

1 reactie

  1. Jan Berger schreef:

    Gefeliciteerd Ron!!

Laat een reactie achter