The Hunt for Roxy en Estelle (Hiep hiep…)


Het is 22 september 2011. Ik heb een uitnodiging van Felix gehad om langs te komen.  De krasse knar is alweer 92 jaar geworden. Vandaag moet ik naar een bejaardenpartijtje.

Wanneer ik mijn fiets tegen een boom voor het huis van Felix zet, hoor ik een luide stem.
“Zoo, daar hebben we onze snoekenjager”. Ik draai me om en voor me staat een lange dunne man.
Uit de mouw van zijn kakigroene corduroy colbert verschijnt een uitgestoken hand met lange dunne vingers.  Enthousiast schudt hij mij de hand en de ouwe dibbes stelt zich voor.
“Hallo Marcel, ik ben Mans. “ “De vismaat van Felix. Leuk je eens te zien.”

Ik knik en er komt een  “Hallo” uit mijn mond, maar dat is ook alles.
Ik moet even graven in mijn geheugen. Mans? Wie was Mans ook alweer? Ietwat ongemakkelijk doe ik me voor alsof ik Felix’s vismaat ken, maar mijn geheugen kraakt aan alle kanten.

Er komt nu een hele bejaardenstoet aangereden. Het lijkt alsof het tehuis is leeggelopen. Dan komt Felix me redden. Het oude baasje staat in de deurpost en wil me halen.
“Hallo Marcel, leuk dat je er bent!” “Kom gauw binnen, voordat ze je de oren van het hoofd vragen. “
Felix schuifelt tussen de oude bessies door. “Iedereen aan de kant voor wat jong bloed.”
Mans gaat in de tegenaanval. “Zeg Felix, die jongen kan zichzelf best redden, hoor.”
“Of heb je hem nog ergens voor nodig?” Felix moet lachen en van Mans krijg ik een vette knipoog.

We lopen gezamenlijk door het huis en ik word naar de tuin geleid. Een grote kring eikenhouten stoelen staat reeds klaar. Ongemakkelijk ga ik zitten.
“Glaasje limonade, Marcel?”,  vraagt Felix en ik stem toe.
De bejaarde visser schuifelt het huis binnen en zodoende grijpt Mans zijn kans. Quasi nonchalant komt hij aangelopen en gaat naast me zitten. Mans kijkt me niet aan, leunt eens achterover en doet de benen over elkaar. Vervolgens kijkt hij recht voor zich uit en begint een gesprek.

“ Zo jongen, ik hoor dat  je een poging aan de plas gaat doen? Spannend hoor!”
“Natuurlijk heb ik al het één en ander van Felix gehoord, maar ik weet niet of hij je alles al heeft verteld!” “Verontschuldig mij wanneer ik dingen herhaal hoor. Ik ben nu eenmaal op een punt in mijn leven gekomen  dat ik alles al een keer verteld heb.”
Mans gooit zijn net ingeschonken berenburgertje  achterover en gaat verder.

“Vriend Felix heeft het natuurlijk over Roxy en Estelle gehad he, bijzondere vissen, maar wist je dat daar vroeger ook gigantische kastelen van snoekbaarzen  zwommen?”
“Felix had het niet zo op die beesten. Hij werd er eerder zenuwachtig van! Die alsmaar stuiterende dobbers en zakken, ho maar!”
Was natuurlijk onzin, want die snoekbaarzen waren zo schuw als de pest. Echte kastelen waren het.
Vooral dode baarzen en pos onder de dobber deden het erg goed bij de glasogen.

Mans wordt abrupt gestopt door Felix.  De jarige job heeft een flesje shandy meegenomen. Het rietje maakt het compleet.
“Zooo, een sneeuwwitje voor onze jongste gast.”
“Zit Mans je weer grote verhalen op de mouw te spelden, Marcel?”
Mans probeert de aanval van Felix te pareren.
“Shandy met een rietje? Volgens mij wil hij je dronken hebben, Marcel hahaha.”
Mans staat op en gaat voor een nieuwe berenburg. Dat geeft mij tijd om even met Felix te praten.

“Dus je gaat het weer proberen Marcel?”,  Ik knik terwijl ik eens aan het rietje nip.
“Volgende week schijnt het minder te worden met het weer. Ik wil dan eens gaan kijken.”, is het antwoord.
“Beste jongen, wat ben ik blij dat je weer achter de dames aan gaat. Ik ben zo benieuwd of ze er nog zwemmen.” “Een prachtig verjaardagscadeau.”, en Felix klopt mijn op de knie.
“Ben je trouwens al voorzien van aasvis?”
“Uuhh, niet echt”, stamel ik. “Daar moet ik van de week nog wel even achteraan!”
“Hoeft niet.”, zegt Felix. “Ik heb in de schuur nog een 10 tal baarzen voor je.”
“Na afloop even meenemen en in je eigen vriezer leggen.”
“Scheelt je weer een paar uurtjes he.”
De deurbel gaat. “Ah, mijn zusjes zijn er”, en Felix staat op.
Door het raam zie ik twee oude tantes met spierwit haar voor de deur staan. Felix heet ze welkom en de dames schuifelen net als broerlief het huis binnen. Een treintje levenservaring komt de tuin in. Het  begint nu aardig vol te lopen.

In de hoek van de tuin staat Mans. Hij glimlacht mijn kant op, heft zijn glaasje en klokt zijn kruidenbitter weer naar binnen. Ik heb het gevoel dat ik Mans nog heel wat moet vragen. Dat blijkt ook wel. Terwijl Felix zich bekommert om de rest van zijn gasten blijf ik nog een uurtje met mister Berenburg praten. Ik krijg nog wat leuke tips over het water, krijg nog een adresje voor goedkope sardines en ik bied Mans aan een keertje mee te gaan. Dat hoef ik geen tweede keer te zeggen. Mans wil altijd nog eens, maar is net als Felix niet in al te beste conditie.

De tijd tikt lekker door en ik maak aanstalten om naar huis te gaan.
Ik neem afscheid van iedereen en Felix laat me uit. Maar niet voordat we langs de vriezer zijn gelopen. De vrieskist gaat open. Het is nog zo’n ouwe. Een enorm geval met een joekel van een klapdeksel. Felix haalt er een plastic tasje in zilverfolie verpakte baarzen uit.
“Hier jongen, dat ze je veel geluk mogen brengen volgende week. Je hebt me een fantastisch cadeau gegeven door weer te gaan vissen. Bedankt daarvoor!”
Samen lopen we naar de voordeur. Wanneer ik de drempel over stap, me omdraai om de jarige de hand te schudden, zie ik Mans voor het raam staan. Hij glimlacht, schenkt zichzelf nog een berenburg in en heft het glas. Het is tijd om te gaan. Felix en ik zeggen elkaar gedag en dan sluit de deur. Met een plastic tasje baarzen aan het stuur fiets ik naar huis. Het gaat weer beginnen.

p.s. In het volgende deel ga ik eindelijk weer naar het water om te kijken of ze al willen bijten. Het wordt een verrassende dag. Spannond!! 🙂

12
Reageer op dit artikel

avatar
12 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
12 Comment authors
MarcelDennisSiebeNiels van de VenSander S. Recent comment authors
  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Ronald
Gast

Pffff Pompie.
Ik weet niet hoe je het doet, maar je schrijft het alsof ik er zelf bij ben op dat feestje en zie mezelf al weg fietsen met een plastic tasje aan m’n stuur.

Maar ik zeg “Bring it on” en hopelijk krijgen we binnenkort de dames Roxy en Estelle hier te zien.
Je hebt jezelf weer een missie in je schoenen geschoven en jou kennende gaat je dit zeker weer lukken.
Niet de vraag waar, maar wanneer.

Houd ons maar lekker in spanning en zodra de tijd daar is zul je zeker worden beloond.

Succes Gozert

GreetZ
Ron

Sander
Gast
Sander

Fantastisch dat je weer achter de dames aangaat! Mooi geschreven ook. Ik zit op het puntje van mijn stoel, veel succes! Groet Sander

Kees
Gast
Kees

Hey Marcel, Je verhaal doet me denken aan de oudjes die bij ons in het dorp trouw elke dinsdag en zaterdagmorgen met zijn allen richting viswedstrijd gaan. Stuk voor stuk doorgewinterde kerels die allemaal hun eigen verhaal hebben en waarvan er een paar bij zijn zelfs zonder rijbewijs of auto. En dit omdat ze hier nooit geen geld voor hadden of hebben!! Ontroerend om dan te zien dat ze met iemand anders mee kunnen rijden om toch naar het water te gaan om van dat stukje socializen te kunnen genieten.Voor mij ook heel belangrijk dat stukje delen van de passie.… Lees verder »

Ed
Gast

Prachtig man dat je het weer gaat proberen , kan nu al niet wachten op het resultaat.
Zoals jij het schrijft , is het net of je het zelf beleefd.

succes
Groeten Ed Borghoff

Pierre
Gast
Pierre

Gaaf verhaal !! Net als Ronald zie ik het levendig voor me !!
Nog ff een paar weken barbelen , en dan gehts hier auch wieder loss..

Succes Marcel !!

Koen Verweij
Gast

Ha Marcel,

Spannend, spannend, spannend! En nu maar hopen dat het water deze winter lekker lang open blijft. Zoals je weet ga ik deze winter ook weer achter de grote dames aan. Jouw verhalen zullen mij extra gaan motiveren 🙂 Succes deze winter!

Groet,

Koen.

Mark
Gast
Mark

Fantastisch Marcel! Doet me denken aan de tijd als bijrijder, 13-jarig jongetje en dan geen geld als fooi krijgen maar een pak met bokkenpootjes van oma, geweldig! Zo moet jij je ook gevoeld hebben met je tasje baarzen aan ’t stuur. Ik ga je verhalen op de voet volgen, ik klik elke dag even langs je site om te zien of er al wat nieuws op staat en heb me voorgenomen om wat vaker reacties te posten. In ieder geval zul je die snoeken niet alleen voor jezelf vangen, ook niet voor jezelf, Felix en Mans maar zeker ook voor… Lees verder »

Sander S.
Gast
Sander S.

Hee Marcel,
dit word weer een mooi verhaal.
Ik zat er gelijk weer helemaal in,wordt weer tijd dat ik het vissen weer ga oppakken.Ben daar helemaal niet meer aan toe gekomen,als ik dit lees krijg je weer zin.
Succes met roxyestelle
Gr Sander

Niels van de Ven
Gast
Niels van de Ven

Heej Marcel,

Ik word op mijn wenken bediend! Geweldig!!! The hunt is on, go get them…

Veel succes en plezier.

groeten, Niels

Siebe
Gast
Siebe

Prachtig weer Marcel, het is net als de anderen ook al zeggen. Het is net of zit je er bij. Het begint echt bijna op een jongensboek te lijken. Ga zo door jong. Ik hoop stiekum dat je ze niet al te snel vangt. Zo kunnen we blijven genieten van je verhaal. haha.

Gr. Siebe

Dennis
Gast
Dennis

Hopelijk word het een boek met vele bladzijdes 🙂 Succes !!!