The Hunt for Roxy en Estelle (De Kuil)

De deadbaitpencil is nog net te zien!
Ik hijg, zweet als een otter en mijn hart maakt overuren. Als een echte waterbuffel trek ik mijn karretje door de modder, terwijl de riem van mijn foedraal me in de nek snijdt. Stapje voor stapje probeer ik me naar het water te slepen. Het is een enorme lijdensweg.

Een dikke deken mist hangt over Nederland. Je moet wel gek zijn om met dit weer de snelweg op te gaan. “Alles voor de missie”, zou Felix zeggen, maar ik weet nu dat er echt grenzen zijn!
Een half uur later sta ik op mijn stek. De foedraal ploft op de grond en mijn handen gaan op de knieën. Een 10 kilometer lopen is hier niks bij, ik ben gesloopt!
Ik snak naar adem, strek de rug. Alles doet me pijn. Met samengeknepen ogen kijk ik over het water. Het is windstil en het zicht is amper dertig meter. Iets zegt me dat ik vandaag beter thuis had kunnen blijven. Dan tuig ik op.

In het water staan twee deadbait pencils  te dobberen. Eén dobber ligt boven  “De Kuil” , de ander dobbert op het wijd, tussen een paar meerkoeten. “De Kuil ” geeft me zoveel vertrouwen, dat ik mijn eerste aanbeet daar wel verwacht. Maar in de twee uurtjes die volgen, gebeurt er nagenoeg niets spannend. Het enige dat opvalt is dat onze vriend fuut ook weer in de buurt is. De aasvissen blijven onaangeroerd.

Wanneer ik een tijd geen activiteit krijg, slaat bij mij de twijfel toe. Moet ik dieper of ondieper vissen? Zal ik de aasvis op half water, op de bodem,  of net boven de bodem presenteren?
Maar voordat ik de kans krijg om mijn hengels opnieuw binnen te draaien, valt de dobber  boven ‘de Kuil” plat op het water. Ik aarzel geen moment,draai snel strak en voel gewicht.  Ik haal eens diep adem en geef de hengel een enorme ram. Het is hangen!!

Aan de andere kant van de lijn voel ik kopschudden. Mijn hart gaat weer tekeer. Ze wil naar rechts, naar de afgestorven plompenbladen, ik hou het lijntje kort. Zenuwslopende minuten gaan voorbij en dan….?
Ineens komt er een bak van een snoekbaars boven drijven. Ik schrik en ben tegelijkertijd blij verrast.
Ik begin tegen mezelf te praten. “Wauw! Een kasteel. Alsjeblieft laat em niet ontsnappen!! Alsjeblieft!!”
Het  geluk is aan mijn zijde. Al gauw schep ik een pracht van een oude krijger. Als een kind zo blij bal ik de vuisten. Ik kan het niet laten om een kleine “Yes!” te laten horen.
De deadbait pencil naast zijn slachtoffer.
Foto: De deadbait pencil naast zijn slachtoffer.
Vlug gaat de vis op de mat en volgt het ritueel van onthaken, meten en foto’s maken. Niet geheel op mijn gemak kijk ik regelmatig om me heen. Alsof Jacob en consorten wachten om toe te slaan. Me vanuit de bosjes bespieden, om zich daarna als leeuwen op hun prooi te storten.
Geen van dit alles speelt zich af en zo verdwijnt de bak van een snoekbaars evenzo snel de diepte in, alsof er niets gebeurd is.
Dit is niet te geloven. Al weken zit er een doodaasengeltje op mijn schouder. Ondanks de paar blanks, zit het me toch wel mee. Weer een bak van een snoekbaars!
Gehavende snoekbaarskam!
Foto: gehavende snoekbaarskam.
Ik verwacht dat het nu wel los zal gaan. De dobber danst weer boven “De Kuil”. De ander op het wijd. Om de zoveel tijd draai ik binnen om te controleren of alles in orde is. Dan is er weer de stilte. Een halve dag is inmiddels voorbij. De mist is opgetrokken en langzamerhand wordt de plas weer zichtbaar. Een licht briesje verdrijft de laatste slierten mist van mijn visstek.
Ondertussen schenk ik mezelf wat koffie in en vraag me af of Ruud in de buurt is. Het is drie weken geleden dat ik hem voor het laatst gesproken heb. Ik heb daarna geen spoor meer van hem aan de plas kunnen ontdekken. Toch zo maar eens rond de plas lopen. Misschien zit hij mij weer stiekem vanuit een van zijn schuilplaatsen te bespieden.

De pen boven “De Kuil” staat scheef. Ik heb het boeltje op de bodem liggen. De dobber staat in een hoek van 45 graden. Wordt de vis gepakt, dan valt de pen plat op het water, of loopt weg. Hele sneaky aanbeten zijn nu ook te traceren.
Niet alleen leer ik van Felix de fijne kneepjes van het doodaasvak. Wekelijks neem ik met vismaat Coen de vangsten en technieken door. Die jongen heeft ook al een prachtig arsenaal aan doodaasmeters op zijn conto staan. Ik leer ook veel van hem. Het leuke is, dat hij mij gewoon mijn ding laat doen. Hij weet van mijn missie. Hij weet dat ik afspraken met Felix heb gemaakt over het water. No hard feelings, zoals hij zijn eigen wateren heeft. Ieder zijn eigen ding.

“Zag ik die pen nou schokken?”, mijn radar staat op scherp. Nu zie ik dat de pen langzaam om zijn as begint te draaien. Als een theelepel, die langs de rand van het theekopje draait. Ze staat nu weer stil…….
Plof! De pen boven “De Kuil” valt plat. Een aanbeet uit het boekje!
Ik ben meteen wakker. Hengel gaat van de steun, strak draaien, wachten…….en hangen!!
“Yes!!!!” Ik loop naar de rand van het water, houd de lijn strak en leg het schepnet in het water. Aan de andere kant voel ik kopschudden. Zou het weer een snoekbaars zijn? Ook deze vis gaat naar rechts. Ik weet dat die plompen favoriet zijn en laat het niet toe. Ik geef druk, hier moet je naar toe. Het gaat moeizaam, ze geeft aardige sport. Dan is het vuurtje gedoofd en krijg ik vat op de vis. Ze komt nu langzaam naar de oppervlakte zwemmen. Een grote kam verschijnt nu in mijn gezichtsveld. “Jeumig!!!”, wederom komt er een bak van een snoekbaars boven dobberen.
Met knikkende knietjes houd ik de lijn strak. Ook deze wil ik niet verspelen. Ze komt nu dichterbij, ik zie tot mijn schrik dat er een dreg uit de bek steekt. Maar voordat ik mij daar zorgen over hoef te maken, sluit het net al om de vis. Een brute wanhoopspoging van de snoekbaars volgt. Het is te laat.

Mijn ogen tollen zowat uit mijn oogkassen, wanneer ik een oude krijger op de mat zie liggen. De gehavende kam verraadt min of meer dat deze vis al een hele geschiedenis achter de rug heeft. Ze is geweldig, ze is supermooi. Steeds meer raak ik verliefd op deze vissoort. De prachtige gouden gloed, de brute hoge kam. De knik in haar nek. En dan die machtige staart. Wauw!
Ik heb door dat de tijd dringt. Ze gaat even op de meetplank en mag dan op de foto. Dan zet ik haar terug in het water en ze spurt meteen weg. Dit was een supervis. Ik krijg het warm, juich van binnen. Wat een dag!
Weer een kasteel van een snoekbaars!
Foto: Weer een kasteel van een snoekbaars!
Ik laat de hengel even aan de kant en schenk mezelf eerst een bak koffie in. Even nagenieten van deze vissen. Maar zoveel rust krijg ik niet.

“Mooie snoekbaars had je daar net!”
“pfffffffffffffftttt …uche……….. uche”, ik proest het uit en verslik me zowat in mijn koffie.
“Rustig maar, rustig maar. Ik ben het, Ruud”, ik snak naar zuurstof.
“Wil je…..uche uche dat nooit meer…..doen …uche…G.ds allemachtig.”
Terwijl Ruud bijna een tweede moord op zijn geweten heeft, kijkt ‘De slager’ mij wat verbaasd aan.
“Slecht geweten, Pompie?”, Ruud loopt naar me toe en slaat mij eens goed op de rug.
“huhhhh, sjonge, jonge.”, ik haal diep adem en kom langzaam bij.
“Ja, ik dacht, laat ik eens bij die Pomp gaan kijken, maar ik hoor wel dat ik niet gewenst ben hahha.”
“Jaja, leuke grap gozer, maar waarschuw me even van te voren , wil je?”

Ruud excuseert zich en komt naast me zitten. De karpervisser zit zoals ik al vermoedde te vissen. In zijn camouflagetent zit hij een paar honderd meter verderop. Ik heb de mazzel dat meneer aardig op de praatstoel zit. Dat geeft mij de ruimte om toch een paar brandende vragen te stellen.
Is meneer Ruud eigenlijk wel “De slager” zoals velen hem in de volksmond noemen? Zit hij hier vanwege “Het Spook”, naar wij doen vermoeden? Die antwoorden hoop ik in een volgend deel prijs te geven.

Ondertussen trekken de wolken weg. Er komt zelfs een blauwe lucht tevoorschijn. Zo eindigt deze prachtige dag. “De Kuil” gaat mij nog veel plezier bezorgen.

Prijsvraag:  “De Kuil “heeft mij wederom een paar prachtige vissen opgeleverd. Het zijn dan wel geen snoeken, die snoekbaarzen vind ik ook geen straf. Daarom toch weer een prijsvraag. In mijn bezit zijn twee Fox Slimline Slider doodaas dobbers. De eerste gaat naar degene die de maat van de laatste snoekbaars raadt! De andere stel ik beschikbaar bij een volgende prijsvraag. Succes!!
De deadbaitpencil is nog net te zien!

18
Reageer op dit artikel

avatar
18 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
18 Comment authors
MarcelSanderDennisKoen VerweijAnneloes Recent comment authors
  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Hans koeslag
Gast

Hoi Marcel,

Toch maar een keer reageren.
Ieder verhaal van jou zijn “puntje op de stoel” momenten.
Vol van spanning en billen knijpen…

Die fraaie snoekbaars schat ik toch wel op 79 centimeter.

Groet van Hans

Steven
Gast
Steven

Thrilling story… Wederom 🙂

Het is lastig te zien of deze snoekbaars nu echt langer is dan die van een paar afleveringen terug… Dikker is die sowieso, wat een ‘fatso’ zeg!

Ik gok dat de snoekbaars 68 cm is.

Groetjes, Steven

Pierre
Gast
Pierre

Ik vind het erg vervelend worden….begin me er een beetje aan te irriteren…;-)
het éne na het andere mooie verhaal, en dan ook nog de éne na de andere mooie vis….Jaloers wordt ik ervan…
Strak wark weer Pompie !! En de vis is 75cm….

Ik mag niet klagen over mijn vangsten….maar helaas…de dikke dames zijn me nog niet gegund…
Gaaf he , die snoekbaarzen…hier zitten ze ook…en op het T…..l nog veel meer…dus…komend weekend ga ik iig doodaasvissen op snoekbaars , en dat komt niet door jouw verhalen…dat waren we al van plan

Groetjes he ouwe makker
Pierre

Rinko
Gast

Mooie vissen, mooie foto’s, mooi verhaal, mooi, mooi ,mooi!!!

Siebe
Gast
Siebe

Marcel,

Super mooi verhaal weer. ben benieuwd wat die Ruud te melden had.
Volgende keer ook nog maar een verrekijker meenemen!!
Snoekbaars is 71 cm. Stuur de dobber maar vast op, haha.

Gr. Siebe

Ronald
Gast

Hey pompie.
Weer een paar prachtige vangsten hoor.
We hadden elkaar al gesproken dus de lengte van deze vis hier vermelden is dan met voorkennis dus laat ik het over aan de anderen.
Maarre binnenkort maar eens de haven onveilig gaan maken, ik heb weer nieuw aas nodig voor m’n doodaas sessies.
GreetZ
Ronald

Maarten
Gast
Maarten

Ha Marcel,

Wat kan je toch schrijven zeg, het ene verhaal weer net zo goed of nog beter dan het andere, en de vissen lijken dat ook te vinden want ze willen volgens mij allemaal wel in jouw verslag komen te staan.

Op naar het volgende verhaal en ik hoop dat er dan weer een paar mooie dames of heren op je doodaas klappen!!
Denk trouwens dat de snoekbaars 73 cm is.

Met visgroet, Maarten

Kees
Gast
Kees

Ha die Marcel,

Ik schat de glasoog op precies 80 cm.
Wederom een pracht van een verhaal ( krijg bijna zin om te gaan deadbaiten…….. Ha ha).
Bij ons op de plas waar ik vlak bij woon schijnt ook een knijter van een snoek te zwemmen, al eens gevangen aan een 30 cm makreel.
Zonde van de makreel trouwens… Lekker! Gerookt!
Anyway, super veel succes bij je speurtocht gewenst!
Vandaag btw nog over de IJssel en de Waal gereden, damn wat staat dat water laag.

Visgroet,n
Kees

Joop
Gast
Joop

Hoi Marcel,

Het is weer echt genieten. Spannend.

De mooie snoekbaars schat ik op 78 cm.

vriendelijke groet,
Joop

Ron B.
Gast
Ron B.

Heey,

altijd leuk zo’n glasoog als ‘bijvangst’.

Ik zeg 74cm.

Jurgen
Gast
Jurgen

Woww Marcel je hebt het goed in je vingers momenteel!
Begin er jaloers op te raken, maar ze zijn je gegund, mooi spannend verhaal net of ik er zelf in zit.
Ik schat de snoekbaars op 81cm.
Groetjes, Jurgen

Sander
Gast
Sander

Mooi verhaal weer hoor! Nog even over de vorige keer wat leuk dat je een vis uit het boek van Felix hebt gevangen!

Echt wel een ongelooflijke serie brute vissen, het is dat er foto’s bij staan anders zou ik het bijna niet geloven 😉

Ik schat de vis op 76 cm.

Groet, Sander

Mark V.
Gast
Mark V.

Mooi verslag met mooie foto’s weer!!
Zeker geen straf zulke bijvangsten!!

Ik zeg 77 cm.

Groet, Mark

Anneloes
Gast
Anneloes

Mooie vissen weer zeg… Jeetje!

Ik denk dat de snoekbaars 79 cm is.

Groetjes!

Anneloes

Koen Verweij
Gast

Ha Marcel, harde werker 😉 Ik reageer niet iedere keer, maar het is wel weer eens tijd voor een compliment. Wat ben je toch bezig met een prachtig, spannend en boeiend verhaal!!! Echt geweldig man!

Ik vind de foto van de snoekbaars met de rode reflectie van de deadbait pencil ook erg mooi.

Kijk nu al weer uit naar het volgende deel 🙂

Groet,

Koen.

Dennis
Gast
Dennis

Zo Pompie dat zijn mooie snoekbaarzen steeds :O je hebt het getroffen met zo`n stek,en het levert gelijk mooie formaten op ook.Met verticalen zijn het heel vaak de wat kleinere toch…wellicht vang je hier wel een monstersnoekbaars ook nog eens,ik ben uiterst benieuwd nu je ze met regelmaat vangt die sanders.Ik schat deze snoekbaars op 82 cm . Veel suc6 ermee weer ,groet Dennis .

Sander
Gast
Sander

Dat is zeker geen straf Marcel,wat een mooie vissen weer.
Volgende keer een met klein aas en een met groot aas boven de kuil of aan de rand,kijken wat het brengt.
Ben benieuwd naar de spookslager.
Ik schat het kasteel op zo’n 72cm.

gr SAnder