Terug naar de Hotspot


Verslag van zondagochtend 16 September 2007.

Ik kijk erg uit naar aankomend weekend.
Als vervolg op het barbeelforumuitje aan de IJssel gaan we dit keer op bezoek bij de Waalvissers.
Zo’n 6 waalkribben worden straks bevist en ik ben heel erg benieuwd wat we daar aantreffen.

Van de cracks heb ik al gehoord dat de IJssel een slootje is vergeleken bij de Waal.
Tevens worden er gemiddeld grotere vissen gevangen dan op de IJssel en daar gaat mijn Barbeelhart ongetwijfeld sneller van kloppen. Een verbetering van mijn PR van 71 cm zou natuurlijk mooi zijn.
Overigens is er niks mis met de IJssel hoor. Ik vis daar nog steeds erg graag en het Nederlands record is daar ook gevangen om geen scheve gezichten te creëren:)

Afgelopen maandag met Leon gevist en dat was geweldig. Vanwege deze bijzondere gebeurtenis is echter de kleine sessie van zondag weggevallen en daarom alsnog een verslag.

Vrijdag een nieuwe stek geprobeerd. Zondag terug om te kijken of dit succes eenmalig
was.
Het weer doet een beetje raar. ’s Morgens een graad of 7 en
dan binnen no time oplopen naar 19 graden. Ik schreef het al eerder, het
warmtepak mag uit de kast en de eerste hengel ligt om 07:15 uur in
de steun.

Ik weet dat het altijd wel even een tijdje kan duren dus
tuig ik netjes mijn andere hengel op.
Even later staan de 2 stokken van 4 meter 20 richting de opklarende hemel en ik kan gaan zitten.
Fototoestel in de aanslag, afstandsbediening in de broekzak,
onthaakmat ligt klaar.
Laat ze maar komen en na goed 3 kwartier begin de meest
linkse stok te trillen.

Ik voel wat onstuimigheid aan de lijn en niet het bonken van
een barbeel. Het blijkt dan ook een winde te zijn. 44 cm en ik mag mijn 3e
winde ooit noteren. Toch wel grappig eigenlijk.
Dit jaar 4 nieuwe vissoorten gevangen. Alver in April geloof ik, Graskarper met Koen, Winde en natuurlijk onze vriend barbeel, cool!

De winde wordt teruggezet en als een bliksemschicht verdwijnt ze richting soortgenoten.
15 minuten later is het weer raak en dit keer voel ik wat
heftigs bonken. Prachtig, prachtig denk ik en “ We are ready to Rrrrumble!”

Stevige bonken tot aan de kant en als de vis boven komt zie ik wat groots.

Dan duikt de vis weer weg en ik zit te klooien met mijn schepnet. De metalen rand van het net is gebroken en ik besluit zonder
schepnetsteel de vis landen.

Pfff, wat een geklooi, maar de buit is binnen. Deze vis is prachtig, geen schubje
verkeerd en bij het opmeten blijkt de vis 67 cm.

De bonkige uitstraling
van deze vis maakte deze in mijn gedachten toch een 70er, maar duikt toch net
onder die grens. Maakt helemaal niks uit, ik ben happy,prachtige sport, van een prachtige
vis.

M’n warmtepak gaat inmiddels uit, want het zweet gutst me van het gezicht.
Vervolgens heb ik een uurtje rust en kijk eens in mijn koffer. In de koffer
liggen een paar staafjes die ik van Frans heb gekregen en ik trek de stoute
schoenen aan. Beide hengels voorzie ik van wat Magic Frans Aas en dan is het wachten


Binnen 10 minuten vang ik 2 barbelen van 44 en 49 cm en het verbaasd me dat
dat zo snel ging. Mmm, zou het aan het spul liggen? Frappant is het wel.
Ik heb geen tijd meer om dit verder te testen, want de tijd is voorbij. 2,5
uur gevist, 4 vissen. Topdag!!!
Die zondag liep de temperatuur op tot 23 graden.

Zondag richting Waal. Man, man, man, wat spannend.

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op