De Slangenbezweerders


Eigenlijk zou ik met Pa gaan vissen, ware het niet dat ik totaal geen zin had om mijn visspullen uit te zoeken en in de auto te laden. Besloten werd om met Pa de natuur in te gaan. Op zoek naar addergebroed.
Niet echt iets dat met vissen te maken heeft, maar omdat we allemaal wel een beetje natuurmensen zijn wel een keer leuk om te melden.

Als kleine kinderen kregen wij  de natuur er met de paplepel ingegoten. Op zondag met Pa en Ma naar Duitsland om bepaalde plantensoorten te zoeken.  Eén keer in de zoveel tijd het bos in op zoek naar vogelsoorten of vlinders. In de herfst samen met de familie op zoek naar stinkzwammen, aardappelbovisten en eekhoorntjesbrood.

Foto: Spinnenweb in nevelkleed.
Het leukste en misschien wel spannendste was het zoeken naar salamanders.
Dat was toen heel bijzonder .Ik kan me de tijd nog herinneren dat we zelfs een aquarium met watersalamanders hadden. Een tijd waar ik geleerd heb de natuur te waarderen.

Inmiddels zijn we meer dan 3 decennia verder en is Pa nog steeds regelmatig in de natuur te vinden.
Dan is hij weer dassen aan fotograferen. Dan krijg ik weer foto’s van hagedissen. Soms mis ik de tijd dat ik nog achter de knickerbocker van die ouwe aanliep.

Ik ben weer eens bij Pa en Ma. Eigenlijk zouden Pa en ik aan een kanaal gaan vissen, maar mijn hoofd stond er niet naar. Geen zin om mijn visspullen uit te zoeken en in te pakken. Ik ben dit keer zonder.
“Pompmans, ga je mee slangen tellen?”
“Mwa, waarom niet?”, en tien minuten later zitten wij in de auto.

Drenthe heeft een boel heide en veen. Gepaard met een serene rust kun je hier uren lopen zonder dat je ook maar een auto hoort. Tevens is dit gebied goed voor een prachtige flora en fauna. Wij gaan vandaag op zoek naar addergebroed.

Foto: Pa Pomp op zoek naar addergebroed.
Het is mistig en het voelt fris aan. Eigenlijk is het nog te koud voor slangen, maar de zon kan ieder moment doorbreken. De koudbloedige dieren nestelen zich tussen de heide en zandplaatjes en wachten op zonnestralen . Aan ons om deze dieren te spotten .
Het mooie is dat de slangen met deze temperaturen nog niet zo actief zijn. Misschien stuiten we  op een paar.

Foto: Reintje de vos was ook in de buurt.
Met grote laarzen lopen we langs de heidepaden. Pa bekijkt de rechterkant van het pad, terwijl ik de linker afspeur.
Ik krijg bijna een stijve nek van het zoeken en af en toe stop ik om te genieten van de omgeving. Reintje de vos is ook in de buurt, aangezien er zo hier en daar vossenpoep ligt.

Foto: Pomp Jr. op zoek naar slangen.
Dan wenkt Pa mij en ik loop voorzichtig naar hem toe. Op een kaal plekje tussen de heide ligt een jonge slang. Het is moeilijk te zien wat voor soort het is. Het beestje is maar een cm of tien. Aangezien adders elipsvormige pupillen hebben en gladde slangen ronde, proberen we een onderscheid te maken, maar helaas. De minislang kruipt weg.Toch weet ik snel een foto te maken.

Foto: Jongbroed van een adder of een gladde slang.
We lopen verder. Het duurt nog even voordat de mist wegtrekt en de temperatuur weer oploopt, maar er is genoeg te zien. Tussen het pijpenstro banen we ons voorzichtig een weg. Een rups van een veelvraat kruist ons pad. Pa laat me weer eens zonnedauw zien. Een vleesetend plantje waar ik vroeger beestjes op legde om te kijken hoe het werkte.

Verderop volgt een staartmees de twee naar de grond starende mannen. Ik vind het geweldig.
Foto: Een rups van een veelvraat.
Pa en ik hebben er inmiddels aardig wat kilometers opzitten en komen nog een jonge slang tegen. Wanneer de nevel wegtrekt hebben we meer geluk en vinden we een volwassen exemplaar. Heel licht van kleur, maar het is te snel om de soort te bepalen.

Foto: Een prachtige adder. Onopvallend tussen de heide.
Thuis bij het inzoomen van de foto’s ontdekken we dat de slang opstaande randjes op de schubben heeft (kieltjes).  Het moet dus een adder zijn geweest, aangezien we aan de hand van de pupillen en de tekening er niet uitkomen.Even verderop rusten we uit en bekijken de foto’s. Pa gelooft er nog wel in en denkt dat we nog wel wat slangen tegenkomen.
We blijven zoeken en we turen naar de grond. Tussen de heide veel reeënsporen , maar geen slangen.

Dan, vlak voor we terug zijn ziet Pa nog een exemplaar liggen. Een mooie donkere adder met elipsvormige pupillen. En dan komt er een eind aan onze zoektocht.

Zo ruil ik het ochtendje vissen eens in voor een stukje Drentse natuur. Veel te lang geleden, maar oh zo mooi. Soms vergeet je dat er nog steeds mooie stukjes natuur bestaan in de wereld van snelwegen, nieuwbouw en tijdgebrek.

Aankomend weekend gaan we weer vissen. De jaarlijkse barbeelwedstrijd staat voor de deur en daar heb ik enorm veel zin in. Ook weer leuk om oude bekenden te spreken en te zien. Eens kijken of we nog barbeel kunnen vangen.

5 reacties

  1. Ed Borghoff schreef:

    Mooie foto’s en heerlijk om te lezen , door de tijdsdruk die we ons opleggen doen we dit soort dingen te weinig ,en er is veel te zien in eigen land .
    Net zo mooi als je vis avonturen

    Gr Ed

  2. Ronald schreef:

    Ik ben van vroeger uit ook opgegroeid met de natuur en was er elke week te vinden, dit verhaal zet me ook weer aan het denken over hoe ik met mijn vader op pad was. Old memories,……
    Gelukkig ben ik op dat pad gebleven en zoek nog regelmatig de rust op in de natuur en kijk dan ook naar de kleine details.

    Dit is net zo mooi als je vis avonturen om te lezen en te zien.
    Het leven gaat al zo snel en we beseffen niet wat we allemaal nog niet hebben gezien.
    Die kleine details in de natuur zijn cruciaal voor het grote geheel.

    Enneh Zondag spreek ik je bij de wedstrijd.

    GreetZ
    Ronald

  3. Koen schreef:

    Ik ben zelf ook wel eens een adder tegengekomen tijdens het wandelen. Dat vond ik een heel bijzonder moment. Prachtig verslag Marcel!

    Gr Koen.

  4. André schreef:

    Prachtig om ook eens over iets anders dan vissen te schrijven. Ik ben vroeger ook weleens een adder tegengekomen op de hiedevelden bij Havelte. Prachtige beesten!

    Soms tijdens het vissen kom ik weleens een ringslang tegen. Helaas heb ik ze nog nooit op de gevoelige plaat kunnen vastleggen.

  5. Theo schreef:

    Hoi Marcel,

    Mooie foto’s en leuke verslaglegging om te lezen.
    Gelukkig is de natuur in Nederland inderdaad heel mooi en is er genoeg te zien als je er maar oog voor hebt.
    Heb zelf ook het geluk gehad om een paar adders te spotten op het Dwingelderveld maar ben tegenwoordig minder mobiel dus helaas niet in staat om lange afstanden te lopen vind jullie foto’s dan ook heel leuk.

    Groeten Theo.

Laat een reactie achter