BZR Virus – (Big Mac)


Terwijl Pa met vismaten Joop en Loek in de jaren 70 en 80 karpers stond te drillen, liep ik triomfantelijk  met mijn vaste stok van drie meter te klooien. Ik zocht mijn eigen stekjes. Wel in de buurt van de grote mannen, maar een oog voor die karpers had ik niet. Ik kan me op één vis na, geen van allen meer herinneren. Brasem, blankvoorn en ruisvoorn waren mijn targets.  Met de oogkleppen op heeft Pomp Jr. rond de stekken gelopen. Met karpervissen is het bij mij nooit wat geworden.

Ik heb inmiddels de leeftijd van de grote mannen van toen bereikt. Die oogkleppen passen me nog steeds goed. Mijn oren geef ik wel goed de kost ,waardoor ik wel oren had naar een karpersessie met vriend Koen.
Koen ken ik alweer een tijdje. Spreken we elkaar niet, dan is het goed.  Spreken we weer eens af dan is het als vanouds gezellig.  Ik snakte weer naar zo’n dag.  En zo geschiedde.

Het BZR-Virus heb ik aardig onder controle. Mijn ogen jeuken niet meer, witbrood heb ik al weken niet gegeten en het rochelen is na de laatste brasemsessie compleet verdwenen. Niet dat ik spontaan ben genezen. Nee, het virus is als herpes. Krijg je het eenmaal, dan kom je er nooit meer van af. De rustperiode is blijkbaar ingetreden, maar ik ben op mijn hoede.

Koen en ik zitten onder de plu. Het heeft de hele dag al gemiezerd. Alles is zeik en zeiknat. Het leven van een karpervisser is vaak afzien. Ik kan wel wat hebben. Net als vismaat Koen draai ik mijn hand niet om voor een paar natte dagen doorbrengen in de natuur. Wil je vangen, dan zul je uren moeten draaien. Weer of geen weer.

Pomp zit dus in Drenthe. 26 jaar heb ik hier van mijn leven doorgebracht. Ik moet weer wennen aan de grootse stilte die hier  heerst. Koen stoot mij aan. Langs het riet zwerft een vis. Heel voorzichtig staan we op om de karper te observeren. Het is een monster!

” Jemig Marcel, dat is een joekel, niet normaal meer!!”
Ik vind het moeilijk om vissen naar grootte te schatten, zeker wanneer ze in het water liggen.Laat staan bij karpers. Deze vis is groot!!!
“Dat is een hoge 30er, misschien wel een 40 ponder!”, zegt Koen met een trillende stem.
Mijn vismaat corrigeert zich. “Moet wel een hoge 30er zijn. Veertigers zijn hier niet bekend.”, en langzaam zakken we weer in onze stoelen.

Het water deinst. Vast wel eens meegemaakt. Boven water is niets te zien dan hele lichte golvende bewegingen. Onder water gebeuren dingen die we niet zien, maar graag zouden willen zien. Kanonne,  wat is het spannend.

“Er gaat straks iets gebeuren, Marcel. Ik voel het, we gaan vis vangen!”
Mijn vismaat is zeker van zijn zaak. Ik voel een lichte spanning door mijn lichaam. Vissersspanning! Het is alweer een tijdje geleden dat ik dat heb gevoeld.

In de vijf uur die langzaam wegtikken gebeurt er geen malle moer. De mastodont van vanmiddag is niet meer teruggekomen en de aandacht verslapt. Besloten wordt om over een uur ons nest op te zoeken en de dag nadert zijn einde.

Net wanneer ik met de tandenborstel in mijn mond sta, worden we opgeschrikt door een streep van een pieeeeeeeeeeeeeep!!!! Koen en ik kijken elkaar aan. Ik hou mijn armen vragend in de lucht, waarna mijn vismaat mij naar mijn hengels dirigeert. Het zal toch niet??!!Pomp heeft een aanbeet!!!!

Snel sprint ik naar het gejoel van de pieper. Ik grijp de juiste stok en sta een karper te drillen. Er is geen houden aan. De vis snijdt de plompen door en ik houd mijn hart vast. Dan zit de vis vast.
“Rustig blijven, Marcel. Geef de vis tijd !”, en na goed overleg besluit ik de hengel terug in de steun te leggen. Misschien niet de juiste beslissing, maar ik hoop dat de vis zich uit de plompen zwemt, zonder zich te ontdoen van de haak natuurlijk. De druk is van de lijn. Laat maar komen.

Al heel snel begint de lijn weer te lopen en ik probeer de vis te sturen. Dat lukt wonder boven wonder en Koen staat al klaar met het net. Nog een laatste ontsnappingspoging kan ik pareren,  de schub kan mij niet meer ontglippen. Jiehaaa!!!

Foto: Pomp met een prachtige schub.
Mijn gastheer schiet me te hulp.  De vis wordt netjes op de grote onthaakmat gelegd, onthaakt en gewogen. De schub  is 22 pond. Voor zover ik mij kan herinneren mijn zwaarste karper. Kicken!!!
Pomp mag nog even met de vis op de foto en daarna gaat de karper te water. De rust keert langzaam terug. Het is tijd om te gaan slapen. In mijn bivvy kan ik de slaap niet vatten. Ik draai en draai, maar kom dan toch aan in dromenland.

Foto: Moet je kijken wat een stofzuiger.
Terwijl ik in mijn dromen grote tinca’s en karpers voorbij zie komen, worden Koen en ik midden in de nacht abrupt gestoord door een oorverdovend gepiep. Op mijn sokken ren ik naar he water. Glij uit op het natte gras en stuiter zo ineens naast mijn hengels. De hoofdlamp die half op mijn hoofd zat valt ergens tussen het donkere riet en ik zie geen hand voor ogen.
Ondertussen sta ik een vis te drillen. Koen komt slaapdronken naar me toe gewaggeld en schijnt me bij. De hoofdlamp wordt uit het riet geplukt en daar staat Pomp, op zijn sokken. Geen gezicht.

De vis maakt het me niet moeilijk, zwemt zo het net in, om daar compleet los te gaan. “Oei, even uitdrillen Pomp.” Zo is de tweede schub een feit. 17 pond weegt deze stofzuiger . Ontzettend Cool!

Foto: Mijn tweede en op sokken gedrild.
Vermoeid wandelen we terug naar onze slaapzakken.  De natte sokken gaan uit voordat ik op de stretcher plof. Dit zijn toch geen tijden meer!!!

Ik ben nu toch echt wel aan een paar uurtjes slaap toe. Die krijgen we ook, maar om 04:35 uur gaat de pieper van Koen. Pomp sleept zich de tent uit. Op mijn knieën  kruip ik naar Koen. Onderweg kom ik het schepnet tegen, terwijl mijn vismaat staat te drillen.

De vis heeft zich helemaal vast gezwommen en Koen kijkt of hij er nog beweging ik kan krijgen. Het is hopeloos. De hengel wordt weer in de steun gelegd en het is wachten. Het zit onze Drent niet lekker en weer probeert Koen de vis te sturen. Dan begint de vis ineens te zwemmen en begint het gevecht.
De mist hangt nu vol over het water en we zien nauwelijks wat er 4 meter van de kant gebeurd.
Het is gokken. De hoofdlampen werken alleen maar tegen, maar het geluk is met mijn vismaat. Pomp net een mooie karper.
Voor de derde keer wordt er gewogen. Voor de derde keer ligt er vis op de kant. Met 19 pond een prachtige vis. We besluiten de  vis te zakken. Met de mist is het onmogelijk om fatsoenlijke foto’s te maken en zo liggen we al heel snel weer in onze mandjes. De dag kan al niet meer stuk.

Foto: Prachtig Drents water.
Twee uur later hoor ik voetstappen. Op mijn mobiel zie ik dat het reeds zeven uur is en ik besluit poolshoogte te nemen.
Koen heeft de bewaarzak te pakken en even later ligt deze op de onthaakmat. Snel worden er foto’s gemaakt. Wanneer deze vis ook te water wordt gelaten, feliciteren we elkaar met onze vangsten. En zo is er een einde gekomen aan dit nachtje karperen.

Foto: Gelukkig ving mijn gastheer ook een mooie.
Wanneer we rustig onze spullen inpakken, de tenten klam in de auto liggen, roept Koen me.
“Psst…Marcel! Bij het riet??”  Op mijn hurken beweeg ik me naar de aangewezen stek en zie de grote schub van gisteren. “Wat een monster he, Marcel?” “Jammer dat we die nog niet hebben gevangen.”  Mijn ogen gaan weer naar die grote schub, ik slik een keer en zie hoe ‘Big Mac’ rustig wegzwemt. Wat een beest! Koen blijft nog even turen, maar volgt me na een paar minuten naar de auto.

Ik bedank Koen voor de uitnodiging en de gastvrijheid. De vissen heb ik natuurlijk dankzij hem gevangen. Een goede voorbereiding is het halve werk. Dan volg ik de weg naar het westen des land. In de 2 uur naar huis begint het weer te regenen. Ik rij rustig aan en heb alle tijd om de succesvolle sessie te overdenken. Het heeft me wel geraakt. De kracht van de vissen, de grootte, de hele entourage er omheen. Karpervissen is nooit mijn ding geweest, maar toch…
Volgend seizoen maar eens proberen?

Een paar dagen later krijg ik een sms van Koen. Big Mac ligt in zijn net en weegt maar liefst 43 pond!!!
Drieënveertig pond Drentse karper. Wauw!! ’s Avonds krijg ik de foto’s. Koen, gefeliciteerd jongen. Hij is je van harte gegund. Grote klasse!!

11
Reageer op dit artikel

avatar
11 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
10 Comment authors
KoenPieterJensMarcelDennis Recent comment authors
  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Senior
Gast
Senior

Koen wat een prachtig bakbeest zeg, dit moet haast wel een PR zijn of niet soms.Wat een hangbuik tjonge jonge wat een bakbeest.Top!
Mannen jullie hebben ook die nacht toch een paar mooie vissen bij de schubben gepakt.
Pompmans weer een ervaring rijker zonder moeder de vrouw toch lekker pitten
in een tentje.
Kijk uit naar de volgende Karper sessie al wordt het pas volgend jaar.

Jurgen
Gast
Jurgen

He die Marcel.
Wat een geweldig verhaal weer en wat een mooie sessie.
Ook heeft je maat een super karper gevangen.
Die regen speelt wel parten he de laatste tijd!
Hopelijk met de Barbeel wedstrijd is het lekker weer met mooie vangsten.
We spreken mekaar.
Groetjes, Jurgen

Sander
Gast
Sander

Hoi Marcel en Koen
tjemig wat een mooie vissen.
En die big mac dan lijkt wel een dubbele.Wat een beest.
Koen proficiat ermee

Ronald
Gast

Ja ja Pompie, dat is wel ff wat anders dan een Tinca Tinca van 5kg. Een mooie schub op je sokken vangen, ha ha ha echt weer iets voor jou hé.

Maar wederomeen prachtig verslag van een prachtig avontuur en dan als klapper een foto thuisgestuurd krijgen van je vismaat met een dikke poefzak van 43 pond !

WoW, ….

Klasse mannen !

Koen
Gast
Koen

Hoi Marcel, Erg leuk om het verhaal terug te lezen zeg!! Ik vond het, zoals gewoonlijk, weer super gezellig met jou. Ook was ik blij met de vangsten, want je weet het maar nooit met karperen hè? Hoe goed je alles ook voorbereid, het blijft vissen en dan heb je geen garanties. Het deed me goed om jou daar te zien drillen (vooral op je sokken, haha) en ook deed het me goed dat je zichtbaar genoot van het hele gebeuren. Het draait natuurlijk lang niet alleen maar om het vangen en jij begrijpt dat 🙂 Dat ik uiteindelijk die… Lees verder »

Nico
Gast
Nico

Wauw…wat een supervis Koen!! Wel grappig dat jullie ‘m tijdens die eerste sessie 2 keer zien passeren en niet weten te vangen en vervolgens in een latere sessie alsnog deze bonusvis op het droge weet te krijgen, klasse!!
Volgende keer camera op de hengels gericht de hele nacht….wil Marcel wel eens op zijn sokken voorbij zien vliegen..haha
Heerlijk verslag om te lezen!!

groet
Nico

Dennis
Gast
Dennis

Hallo Marcel(de vliegende Hollander),volgend jaar zullen we wel meer karpervangsten van je zien heb ik sterk het vermoeden.De watertemperatuur zakt weer nu,dus er komen nog even goede tijden aan met karperen.Zelf krijg ik altijd weer zin om te snoeken als de temperatuur daalt in het najaar,waardoor ik deze goede periode voor karper altijd misloop eigenlijk.Want om alle visserijen tegelijkertijd te doen is ook niet alles vind ik.Wat betreft de 43 ponds karper van Coen,die is schitterend…ziet er gaaf uit ook,die staart,buik…perfectie op maat wou ik maar zeggen.

Groet Dennis

Jens
Gast
Jens

Ha Marcel!

Mooi verslag man! Mooi dat het je weer zo goed is bevallen in Drente! Volgende keer kom ik ook zeker weer even buurten.

Groeten Jens

Pieter
Gast
Pieter

Hey Koen en Marcel wat een mooie vissen. Die 43 ponder is echt een bakbeest, gefeliciteerd met deze topper!

Groeten,

Pieter Beelen

Koen
Gast
Koen

Hé Nico, Dennis en Pieter, bedankt voor de reacties. Het was inderdaad een supervis. Niet alleen het gewicht, maar zoals Dennis al zegt perfectie op maat.

Ha Jens, zie je snel hè! Tijdje geleden dat we samen hebben gevist 🙂

Gr Koen.