Barbeelbuffels

De bekende kribpalen.

Ik heb er nog wel eens een handje van om mensen te enthousiasmeren met betrekking tot mijn visserij. Als ik mijn eigen verhalen moet geloven, sta ik wekelijks aan enorme vissen te trekken. Dat geeft soms misschien een verkeerd beeld, maar je moet het me niet kwalijk nemen. Overenthousiasme is me niet vreemd.
Na het wekelijks aanhoren van mijn verhalen, vond Ron het wel eens tijd mee te gaan om die zogenaamde barbelen te aanschouwen. Ron vist wel eens op zee, maar met barbelen heeft hij totaal geen ervaring. Tijd om een afspraak te maken. Zo gezegd, zo gedaan.
Een ochtend werd besproken, ik zou alles regelen en Ron hoefde alleen zijn stoel en laarzen mee te nemen. Op naar de IJssel.

Het is 16 september 2014 en het is vroeg. Voor 07:30 uur zitten wij al op een krib. Er is geen hond te zien, de zon komt op, het schijnt een prachtige zonnige dag te worden. Ik vraag Ron één van mijn hengels op te tuigen. Wanneer de hengel gereed is vraag ik hem deze in te werpen. Even later liggen er twee barbeelstokken op de steun.

Ron krijgt een kleine barbeelcursus. Ik vertel mijn partner in crime dat we spekkoper zijn als we vandaag één of twee vissen mogen vangen. Barbeelvissen is geen voorntje tikken. Barbeelvissen is voor bikkels, wachten op dat ene visje. Misschien wachten op dat monster.
Ron vindt het allemaal ‘zo zo’ en zakt achterover in zijn stoel.

BarbeelRonnie

Uit ervaring vertel ik hem, dat als de vissen er al liggen, we binnen ‘no time’ een aanbeet kunnen verwachten en als grap vertel ik dat we zo rond 08:30 uur wel beet hebben.We kijken naar de hengeltoppen die mooi naar de hemel wijzen. De tijd tikt weg en langzaamaan wordt het 8:30 uur.

Alsof de duvel er mee speelt, trekt de linkerhengel langzaam krom.
Ze buigt, en buigt en gaat krom in de steun.
Als versteende beelden kijken Ron en ik de hengel na, totdat het bij me opkomt de hengel te moeten pakken.

Ron kijkt zijn ogen uit en ik bied hem aan de hengel te pakken. “Nee, pak jij em maar”, is zijn antwoord en voordat de hengel over de steun wordt getrokken, heb ik deze al vast.Als barbeelvisser herken je de dril van een barbeel.  Aan de andere kant van de lijn bonkt het.
“Is het barbeel?”, vraagt Ron.
Ik knik, voel het kopschudden van de vis. Ik klauter over de basaltblokkken zodat ik dichter bij het water kom. Het zal  me niet gebeuren dat de vis de kans krijgt mijn lijn langs de stenen te schuren. Iets dat me als beginneling meerdere keren is overkomen.

Mijn voerkorf komt boven en dat betekent dat de vis dichtbij is. Gespannen kijken we naar de het water. Daar…..!!! Een beste barbeel klieft door het water.
Ze duikt meteen de diepte weer in.

Barbeelbuffels
Barbelen heb je in allerlei soorten en maten. De gemiddelde lengte van de barbelen die ik de afgelopen jaren heb gevangen aan de waal en de ijssel, ligt tussen de 50 en 60 cm. Ik denk
dat ik aardig goed zit als dat zo’n beetje de gemiddelde lengte is voor een barbeel.
Een 65+ barbeel mag je denk ik wel een grote barbeel noemen. Vang je een 70+ barbeel, dan heb je een topper.
Maar het summum is toch wel een 80+ barbeel. Ik heb daar ooit een stukje over geschreven in 2008
Misschien wel interessant. De link vind je hier

77 cm en 4,62 kg

Anyway, ik ben in gevecht met een barbus en het duurt me veel te lang. Telkens als ik haar wil scheppen, duikt ze weer weg richting basaltblokken.
Maar dan, als ze even bovenkomt lukt het me om haar te scheppen. Yes!!!
Ik laat de vis bijkomen in het water, nog steeds in het schepnet. Ze heeft net al haar krachten gegeven en het is zaak haar even de tijd te geven om te herstellen, alvorens we gaan meten.
Wanneer ik het net uit het water til, schrik ik toch even.
“Zo hee, dat is een beste hoor, Ron.”
“Je kunt me alles vertellen, Pomp. Issie groot?”

Ik leg de vis op de onthaakmat. Ze wordt gemeten en gewogen en het is een flinke. De barbeel meet 77 cm en is ruim 4.6 kg. Wat een start!!!

“Wat een monster, Pomp?”
Ron is onder de indruk. Ik vraag hem of hij even op de foto wil met de vis. “Neeeuuu, doe maar niet.”
Ik moet lachen. Ron is een beer van een vent en vindt zo’n vissie toch aardig spannend.
Ron pakt de camera en zet Pomp met vis op de foto. Ik vind het een prachtig plaatje geworden. Na de fotosessie gaat de vis te water en volgt een High Five. De kop is eraf.

Ron in action. Go Ronnie go…

De hengel wordt weer voorzien van een nieuw stukje kaas, want daar vissen we mee. Er gebeurd helaas helemaal niks.
We wisselen naar pellets en maden, maar de hengeltoppen blijven onaangeroerd.
Vlak voor sluit gooien we één aasje nog achter in het kribvak en dat blijkt te werken. Ineens staat de hengel te stuiteren en dit maal krijg ik Ron zover dat hij wil drillen.
Als een Big-Game visser staat Ron met de hengel in de hand en ik adviseer hem de vis hoog in het water te houden. Weg van de basaltblokken, weg van een eventuele lijnbreuk.
Ik heb zo’n klein vermoeden dat Ron een beste vis aan het drillen is en als we even later een glimp opvangen, kan ik niet anders concluderen dat het weer een joekel is.
Ron drilt de vis goed uit, luistert naar mijn aanwijzingen. Barbus barbus lijkt het op te geven en ik pak het schepnet. Voor dat de barbeel het zelf in de gaten heeft, ligt ze al in het netje. Een kleine vreugdekreet kunnen we niet onderdrukken.
Hetzelfde ritueel als eerder die ochtend doet zich voor. Vis uit laten rusten, vis op de onthaakmat, onthaken, meten, wegen en fotograferen.
Het is ongelofelijk maar waar. Er ligt weer een 70er op de onthaakmat. 70 cm  en 4,2  kg om precies te zijn. Ik heb nog nooit twee zeventigers in één sessie gevangen. Het gebeurd in 2014 in de 3e sessie van het jaar. Cool!!

Weer een mooie buffel. 70 cm en 4,2 kg

Ik kijk Ron aan, vraag of hij met de vis op de foto wil, maar hij moet er niks van hebben. Misschien een volgende keer. Snel poseer ik even met de vis en ook dan gaat deze weer te water.
Wat een dag. Een mooiere demonstratie kun je bijna niet krijgen. Ik vertel Ron nogmaals, dat vissen van deze lengte speciale vangsten zijn. Wat dat betreft heb ik hem meteen al verwend met deze sessie. Dat mag de pret niet drukken. Ik merk aan Ron dat hij wel belangstelling heeft voor een vervolgsessie en stiekem plannen we al een datum. (Verslag volgt later)
Dan is het tijd. We ruimen de spullen op en 15 minuten later zitten we weer in de auto. Op weg naar huis.
Een ochtendje vissen met 2 barbeelbuffels in de pocket. Het kan slechter.

2
Reageer op dit artikel

avatar
2 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
MarcelJoop Recent comment authors
  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Joop
Gast
Joop

Dag Marcel,

Fijn om weer te lezen van je.

groet,
Joop