About VisPomp


Welkom bij de VisPomp.
Eind jaren zeventig, begin jaren tachtig, bracht Pa Pomp menig tijd door aan het water. Ik kan me de tijd nog herinneren dat Pa samen met zijn vismaten Loek en Joop veel aan het ‘Zandgat Janssen’ te Emmen zaten. Er werd veel gekarperd en van boilies hadden ze toen nog niet gehoord. Wel werd er veel met grote ovale ballen havermout gevist en de haak werd volledig verstopt. Deze ballen waren zo zwaar dat lood niet eens nodig was om ze op afstand te krijgen, maar zij vingen menig karper.
Als jongetje van 10 zat ik er dan een beetje bij te witvissen. Voorntjes en bleitjes tikken, ik vond het super.
Er werd eigenlijk altijd gevist. Pa en Ma hadden een moestuin, René en ik gingen vissen. Gingen we met het gezin op vakantie, er werd gevist.
Roofvissen was ons helemaal onbekend. De enige roofvis die Pa en ik hadden gezien, was een dikke metersnoek die dwars op de karper van Pa Pomp klapte en vlak voor het scheppen weer de diepte in dook. In de buik van de karper stonden gewoon tandafdrukken.

Foto 2: Vakantie in eigen land. Herpen, 1982.
Voor zover ik me kan herinneren gingen onze hengels dus mee op vakantie. Denemarken, Duitsland, er werd altijd gevist. Meestal met de vaste stok of een Hema werphengeltje, maar prima voor een hele dosis plezier. Als jongetje van 13 a 14 jaar bleef ik vissen, voornamelijk op witjes en hele zaterdagochtenden gingen op aan het tikken van voorn en blei. Dit deed ik dan met buurjongen Niek en zo bleef de passie voor vissen bestaan. Vanaf mijn 15e, 16e jaar was het over met het hengelen en was windsurfen het helemaal.

De Albatrostas stond weer in de schuur, de vishengels werden voorgoed opgeborgen, de vishobby was passé, Pa en zijn zonen gingen surfen.

16 jaar later. Ik krijg telefoon van dartmaatje Mark.
Na de dood van broertje René zit ik nog steeds niet lekker in mijn vel en Mark vraagt of ik zin heb om in het weekend een middagje te vissen? Vissen?Maar dat is lang geleden!
Dat weekend ben ik nog bij Pa en Ma thuis en vind ik boven op zolder de Albatrostas van Pa. In de schuur staan nog wat hengels en zo pak ik na 16 jaar het vissen op.

Met Mark en wat andere mensen vis ik sindsdien op dikke brasems en andere witvis. Ik ben zo enthousiast geworden dat ik het hier natuurlijk met Pa over heb.
Deze wordt ook weer enthousiast en ik nodig hem uit om samen met zijn maat Joop bij mij in de buurt te komen vissen. Vanaf die tijd heb ik het vissen niet meer losgelaten en ben ik weer bijna ieder weekend aan het water te vinden.

Foto 3: Pa Pomp met de inmiddels antieke Albatrostas.

Met de komst van de digitale camera en internet maakte ik een website. Omdat Pa en ma 169 km verderop wonen konden zij zien wat ik zoal ving, niet wetende dat dat op den duur ook andere lezers aantrok. Inmiddels hebben de voorntjes en de bleitjes plaats gemaakt voor alle zoetwatervissen die ik op mijn pad tegenkom. Van Roofvis tot Witvingrondels, ik vind alles leuk en mag me daarom wel allrounder noemen.

Vissen is dus een soort uitlaatklep voor mij geworden. Even op mezelf, even relativeren, even weg van het dagelijkse.
Deze weblog is daarom een soort ‘way of life’ geworden. Eigenlijk een dagboek voor Pa en Ma, maar uiteindelijk publiekelijk goed geworden.
Ik hoop dat jullie er ondanks achterliggende gedachte veel plezier aan zullen beleven, het enthousiasme vinden om zelf weer te gaan vissen en misschien ook nog wat op te steken.

Marcel (Vis)Pomp

9
Reageer op dit artikel

avatar
9 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
7 Comment authors
MarcelRogerMarcelPieter BeelenBroeze Recent comment authors
  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
André
Gast

Marcel, Wat een herkenbaar stukje heb je hier geschreven. Het valt mij op dat veel vissers van “onze” leeftijd allemaal een pauze hebben gehad qua vissen. Bij mij was het vanaf mijn 15 / 16e ook gebeurt. Nu sinds 4 jaar heb ik de visserij weer helemaal opgepakt. Ik ben weer begonnen met vissen toen ik een artikel las over bijzondere vissoorten die terugkeerden naar onze grote rivieren. Tot op heden heb ik die obsessie voor vooral de barbeel niet meer los kunnen laten. Ook een middag witvissen aan de Linde of Tjonger bij ons vindt ik prachtig. Ben eigenlijk… Lees verder »

Pomp senior
Gast
Pomp senior

Mas,
Ja menigeen zal zeggen dat waren nog eens tijden. We visten met eenvoudig materiaal, maar het plezier was er niet minder om.
Zoals je op de foto’s kunt zien is er heel wat tijd verstreken ook wat het vissen betreft. Bij mij gaat het vaak nog met vlagen, de ene tijd super enthousiast en de andere tijd weer andere zaken. Eén ding is gebleven
en dat is het verblijf in de natuur. Dus Marcel geniet nog lang van het vissen
en geniet van het buiten leven.

Koen
Gast
Koen

Inderdaad André, ik heb ook een pauze gehad. Niet een hele lange want tussendoor heb ik echt nog wel eens een hengel in mijn handen gehad. Dus eigenlijk heb ik meerdere pauzes gehad. Toch ben ik de laatste jaren pas weer echt fanatiek bezig gegaan met het vissen. Ook ik heb hele leuke en bijzondere herinneringen aan mijn ‘Hema hengeltjes tijd’. Ik had zo’n witte en ik ving er alles mee. Zelfs een dikke karper van 76 cm. Nu vis ik met wat beter materiaal, maar ik probeer het gevoel van toen vast te houden. Dat lukt me overigens heel… Lees verder »

Broeze
Gast
Broeze

Mooi ezegd Pomp

Niks mear an toe te voeg’n.
Fa wakka mi boi’

Van onder de klapperboom

Pieter Beelen
Gast
Pieter Beelen

Hoi Marcel,

Mooi stukje! Visvirus is en blijft een gek iets he na 16 jaar kan het zomaar weer de kop op steken. Heb zelf nooit een pauze gekend. Altans niet meer dan een maand (vanwegen ijs). Toch denk ik dat een pauze je zeker goed kan doen. Ken mensen die heel fanatiek waren en door persoonlijke omstandigheden niet meer konden genieten van hun hobby. Na een lange pauze zitten ze nu weer elk weekend aan het water.

Pieter

Marcel
Gast
Marcel

@Broeze: Hee Surinamer, alles goed daar
Thanx Gert en tot aan de waterkant.
@Pieter: Hoi Pieter, tja…stilstand is achteruitgang zeggen ze wel eens.
Die jaren die ik heb gemist zijn ook vanguren he
Voordeel van zo’n pauze, gewild of niet, is dat ik nu nog steeds super enthousiast ben he hahaha. Super hobby.

Roger
Gast
Roger

Marcel, mooi herkenbaar stukje! Heb zelf ook perioden gekend dat het wat minder was met vissen echter helemaal gestopt ben ik nooit. Wel tijden gehad dat ik misschien nog maar 1 á 2 keer per jaar ging. Nou ja, eigenlijk is dat ook stoppen he? Dan op een gegeven wordt dat visvirus, wat dan ergens op de achtergrond sluimert, weer door iets of iemand getriggered en voor je het weet zit je weer bijna wekelijks aan de waterkant totaal verslaafd. Heerlijke en mysterieuze hobby hebben we toch he?