“Dus Ruud was ook aan de plas? De Slager? Ik dacht dat die jongen nog vast zat?” Vragend kijk ik Felix aan. “Ja, jongen, daar zit een heel verhaal achter!” “Ik kijk nergens meer van op, Felix. Het wordt gekker en gekker.” Triiiiing! De deurbel gaat en ik probeer door het raam een glimp van de beller op te vangen.

“Gloeiende, gloeiende!!” De foedraal zet ik tegen een boom, de rugtas gaat van de schouder en ik zak door mijn hurken. Mijn vingers raken de contouren van een schoenafdruk. “Deze zijn niet van mij..”, fluister ik zacht. Met samengeknepen ogen tuur ik over het water. Secuur kijk ik langs de oever, maar zie geen teken van leven. Het zal toch

Het is koopavond. Alvorens ik naar Felix ga, heb ik nog wat onderlijnmateriaal nodig. Mijn voorraad dreggen moet ook aangevuld worden en dus ben ik min of meer verplicht om langs de hengelsportzaak te gaan. Ik heb eigenlijk wel wat met de zaak van Ton. Een ouderwetse deurbel die klingelt wanneer je binnenloopt. Het mysterieuze kraaltjesgordijn dat winkel en woongedeelte

Ik heb spijt dat ik mijn warme bed ben uitgestapt. Het is nog donker en koud. Ik had nooit moeten aankondigen dat ik ga vissen. Nu kan ik niet meer terug.  Ik kan het niet maken t.o.v. die oudjes. “Doorzetten Pomp!” Schoorvoetend loop ik langs het raam. Door een kier van de gordijnen kijk ik naar buiten en zie hoe

Het is 22 september 2011. Ik heb een uitnodiging van Felix gehad om langs te komen.  De krasse knar is alweer 92 jaar geworden. Vandaag moet ik naar een bejaardenpartijtje. Wanneer ik mijn fiets tegen een boom voor het huis van Felix zet, hoor ik een luide stem. “Zoo, daar hebben we onze snoekenjager”. Ik draai me om en voor